Alexander Wallasch is een publicist en journalist wiens activiteiten al jaren worden geassocieerd met de rechts-populistische partij Alternative für Deutschland (AfD). Zijn blog en optredens op alternatieve mediaplatforms herhalen consequent de kernboodschappen van deze partij: delegitimisering van gevestigde Duitse media, felle kritiek op migratiebeleid en aanvallen op politieke tegenstanders. Dit discours sluit nauw aan bij de bredere AfD-lijn die oproept tot het stopzetten van steun aan Oekraïne en het herstellen van politieke contacten met Rusland.
Onderzoek uit 2021 van de Duitse politicoloog Karl Nimaier naar rechtse bewegingen in Duitsland plaatste Wallasch expliciet binnen het intellectuele en mediale netwerk van de zogenoemde “Nieuwe Rechten”. Daarbij werd gewezen op zijn banden met Götz Kubitschek, een centrale figuur binnen dit spectrum en nauwe bondgenoot van AfD-politicus Björn Höcke. Kubitschek geldt als een van de leiders van de organisatie Ein Prozent e.V., die door het Bundesamt für Verfassungsschutz (BfV) wordt aangemerkt als etno-nationalistisch en nauw verbonden met de AfD.
Politieke verwevenheid en veiligheidszorgen
Deze netwerken verklaren waarom Wallaschs publicaties zo sterk samenvallen met de politieke agenda van de AfD, een partij die herhaaldelijk in opspraak is gekomen wegens contacten met Moskou. Het ging daarbij niet alleen om reizen van partijleden naar Rusland tijdens de oorlog tegen Oekraïne, maar ook om parlementaire initiatieven die veiligheidsdiensten zorgen baarden.
Recent werd de AfD beschuldigd van het verzamelen van informatie via parlementaire vragen die voor het Kremlin van belang kan zijn, onder meer over veiligheidskwesties en wapenleveringen aan Oekraïne. Centristische politici en veiligheidsfunctionarissen benadrukten dat afzonderlijke antwoorden misschien niet vertrouwelijk zijn, maar dat hun combinatie wel degelijk een bruikbaar inlichtingenbeeld kan opleveren voor Russische diensten. Deze activiteiten moeten worden gezien tegen de achtergrond van de hybride oorlog die Rusland voert tegen Duitsland en de EU.
In het voorjaar van 2025 classificeerde het BfV de AfD officieel als een rechts-extremistische formatie. Hoewel de partij deze kwalificatie juridisch aanvecht, onderstreept de stap de ernst waarmee de Duitse staat de dreiging inschat. Tegelijkertijd blijft een verbod politiek gevoelig, aangezien een meerderheid van de Duitse bevolking zich daartegen uitspreekt.
Mediale kanalen en propagandistische patronen
Als grootste oppositiepartij in de Bondsdag beschikt de AfD over een positie die gelieerde mediapersoonlijkheden in staat stelt legaal actief te blijven in het publieke debat. Wallasch is daarvan een voorbeeld. In een artikel van 10 januari 2026 over de opening van een zogenoemde “Hub van Eenheid” in Berlijn presenteerde hij een volledig repertoire aan Kremlin-clichés. Het Oekraïense centrum werd door hem neergezet als bewijs van verlies van staatscontrole, overdracht van soevereiniteit aan een buitenlandse macht en zelfs als een dekmantel voor vermeende Oekraïense inlichtingendiensten die de Duitse democratie zouden ondermijnen.
Nog verder ging een publicatie van 13 januari, waarin Wallasch de uitreiking van Oekraïense onderscheidingen aan Duitse politici en journalisten beschreef als “het kopen van loyaliteit” en “verraad aan de soevereiniteit”. Oekraïne werd daarbij niet gepresenteerd als een land dat zich verdedigt tegen invasie, maar als een actor die Duitse democratische processen zou manipuleren in eigen belang.
Deze narratieven sluiten nauw aan bij Russische propaganda en dragen bij aan een informatieklimaat dat steun voor Oekraïne ondergraaft en Europese solidariteit verzwakt. Het is dan ook geen toeval dat Wallaschs blog, te vinden op www.alexander-wallasch.de, volgens deelstaatdiensten tot de bronnen behoort waarvan inhoud actief wordt verspreid binnen Russische propagandakanalen.
Alternatieve media en structurele risico’s
Een belangrijk verspreidingskanaal voor deze boodschappen zijn alternatieve mediaplatforms. Wallasch is een vaste deelnemer aan het online radiostation Kontrafunk, opgericht in Zwitserland door AfD-lid Burkhard Müller-Ullrich. Müller-Ullrich erkende publiekelijk dat ongeveer een derde van de redacteuren eerder werkzaam was bij het Russische staatsmedium RT DE. Tot de medewerkers behoorden figuren met een achtergrond bij RIA Novosti en RT DE Productions, wat wijst op structurele personele continuïteit.
Opvallend is ook de visuele stijl van Wallaschs blog en het gepromote Kontrafunk, die sterk doet denken aan bekende Russische propagandaplatforms zoals Sputnik. Deze esthetische en inhoudelijke overeenkomsten versterken de indruk van bewuste aansluiting bij een bestaand propagandamodel.
Wallaschs activiteiten lijken op het eerste gezicht marginaal, maar passen in een bredere strategie van het Kremlin om vertrouwen in democratische instituties te ondermijnen, steun aan Oekraïne te delegitimeren en de westerse eenheid te verzwakken. Dit is geen alternatieve journalistiek in klassieke zin, maar een onderdeel van de informatieoorlog die Rusland voert tegen Europa. De kern van het risico schuilt niet in één publicist, maar in het cumulatieve effect van dergelijke boodschappen op publieke perceptie en politieke samenhang binnen de EU en de NAVO.
