In 2024 ondervonden wijnboeren in Nederland aanzienlijke uitdagingen door extreem weer en ziektes. Halverwege april werden de regio’s in het oosten en zuiden van het land getroffen door zware nachtvorst. Daarnaast leidde de natte omstandigheden in het voorjaar tot problemen met de bloei. Het resultaat was een productie van 750.000 flessen wijn, wat bijna een miljoen minder is dan het recordjaar 2023, meldt Nieuws Impuls.
Mathieu Hulst, eigenaar van de Apostelhoeve in Maastricht, beschouwt het voorgaande wijnjaar, 2023, echter als een “jaar uit het boekje.” Door het warme weer startte de bloei al eind mei, wat een voorsprong gaf voor de druivenpluk. De druivenpluk begon op 2 september, en de laatste druiven werden een maand later geoogst, wat het vroegste oogstseizoen ooit voor zijn wijngaard markeert. Hulst zegt: “Een voorbode voor een probleemloos jaar in de kelder.”
Hulst legt verder uit dat voor een goed wijnjaar de kwaliteit boven kwantiteit gaat. De Apostelhoeve streeft ernaar 180.000 flessen te verkopen, voornamelijk aan horeca en winkels, met een aanzienlijk deel dat eindigt in restaurants variërend van Michelin-sterren tot eetcafés. Dankzij een agent in Italië worden de wijnen zelfs in enkele toprestaurants daar geserveerd.
Dessertwijn
Jules Nijst, van Domein De Wijngaardsberg in Ulestraten, sprak over een “makkelijk wijnjaar” met een normale opbrengst van goede kwaliteit, hoewel één druivensoort met schimmel te maken kreeg. Dit probleem werd snel verholpen. Nijst begon op 8 september met de oogst, en tegen 28 september waren bijna alle druiven verzameld, met uitzondering van die voor de dessertwijnen, die langer aan de wijnstokken blijven hangen.
In de voorbije jaren ondervond Nijst problemen met de productie van dessertwijn; in 2023 werd hij geplaagd door de Suzuki-fruitvlieg, en vorig jaar was de oogst zo laag dat alle druiven nodig waren voor de reguliere wijnen. Dit jaar was hij echter weer klaar voor de uitdaging. Hij benadrukt dat kwaliteit voorop staat: “Bij ons staat kwaliteit op de eerste, tweede en derde plaats, gevolgd door de hoeveelheid.” Dit is cruciaal voor zijn onderneming, gezien de hoge grond- en arbeidskosten die het concurreren met grotere wijnproducenten bemoeilijken.
Doorgroeien en klimaatverandering
De VNWP wijst op uitdagende omstandigheden voor de Nederlandse wijnsector, met beperkte en dure grond beschikbaar voor uitbreiding. Klimaatverandering brengt ook nieuwe obstakels met zich mee, waaronder vaak voorkomende extremen zoals late nachtvorst en extreme regenval, die de teelt beïnvloeden.
De wijnmakers merken voorlopig geen negatieve effecten van het feit dat Nederlanders minder alcohol drinken. Volgens cijfers van het CBS kiezen volwassenen steeds vaker voor weinig of geen alcohol. Hulst opmerkt dat voor kleinere wijnproducenten als de Apostelhoeve deze daling in alcoholconsumptie minder relevant is, maar dat grotere producenten hier wel voor moeten waken. Ondanks de afname in alcoholconsumptie drinken Nederlanders echter steeds bewuster wijn, vaak met een lokale oorsprong. Sommige wijnproducenten maken zich ook sterk voor de productie van alcoholvrije wijnen.
De wereldwijde wijnproductie vertoont een licht herstel voor 2025, met een verwachte productie tussen de 228 en 235 miljoen hectoliter, volgens eerste ramingen van de International Organisation of Vine and Wine. Deze herstelcijfers komen na de historisch lage oogst van vorig jaar, maar blijven 7% onder het vijfjarig gemiddelde.
Italië blijft de grootste wijnproducent ter wereld, gevolgd door Frankrijk en Spanje, terwijl de VS de vierde plaats bezet en Australië na een moeilijk jaar in 2024 zijn positie heeft heroverd.
