Op 19 september 2025 meldde het medium Ipress, onder verwijzing naar het Institute for the Study of War, dat het Kremlin pogingen onderneemt om de regering van president Trump ertoe te bewegen bilaterale betrekkingen met de Verenigde Staten te normaliseren, zelfs terwijl de oorlog van Rusland tegen Oekraïne voortduurt. Volgens de analyse maakt Moskou gebruik van diplomatieke, economische en informatieve kanalen om de Amerikaanse kant te overtuigen, waarbij ook semiofficiële verklaringen worden ingezet.
De rol van Kirill Dmitriev
Een opvallende rol wordt gespeeld door Kirill Dmitriev, directeur van het Russische fonds voor directe investeringen. Hij promoot de noodzaak van economische samenwerking en projecten die voordelig zouden zijn voor de VS. Het Kremlin wil dat Washington afziet van een beleid dat normalisatie koppelt aan het einde van de oorlog of aan voorwaarden die voor Rusland politiek of economisch nadelig zouden kunnen zijn. Onderdeel van dit streven is ook de wens tot het opheffen van Amerikaanse sancties.
Signalen van bereidheid in Washington en Moskou
Tijdens een bezoek aan het Verenigd Koninkrijk verklaarde president Trump dat “Poetin hem heeft teleurgesteld”, waarmee hij aangaf dat zijn eerdere vredespogingen door de houding van het Kremlin zijn gefrustreerd. Toch laten enkele recente stappen ruimte voor een mogelijk dialoogkanaal. Zo werden de sancties tegen de Wit-Russische luchtvaartmaatschappij Belavia opgeheven en namen twee Amerikaanse militaire waarnemers deel aan de grootschalige Russische-Belarussische oefening “Zapad-2025”. Rusland op zijn beurt bood de Amerikaanse energiegigant ExxonMobil de mogelijkheid terug te keren naar Sakhalin, waar eerder activa in beslag waren genomen. Exxon wees dat aanbod voorlopig af.
Risico’s van normalisatie zonder voorwaarden
Volgens analisten zou een Amerikaanse instemming met normalisatie zonder wederzijdse voorwaarden leiden tot een verzwakking van sancties, die tot nu toe een belangrijk middel van druk op Moskou vormen. Rusland zou hierdoor toegang kunnen krijgen tot financiële middelen, technologie en investeringen. Bovendien zouden Amerikaanse bondgenoten binnen de EU en de NAVO dit kunnen interpreteren als een teken van zwakte of inconsistentie in het Amerikaanse beleid, wat het vertrouwen in de Amerikaanse veiligheidsgaranties kan aantasten. Tegelijkertijd zou de binnenlandse publieke opinie en het Congres kritisch kunnen reageren, met risico op interne verdeeldheid en protesten.
Geopolitieke gevolgen voor Oekraïne en het Westen
De steun van de VS aan Oekraïne speelt momenteel een cruciale rol bij het beperken van Russische agressie en het stabiliseren van de Europese veiligheidssituatie. Een normalisatie van de betrekkingen met Rusland zonder einde van de oorlog zou dit evenwicht ondermijnen en Moskou de kans geven de druk op Kiev verder op te voeren. Daarnaast kan het Kremlin een dergelijk proces benutten in informatiecampagnes die erop gericht zijn een gunstiger beeld van Rusland in het Westen te schetsen, om zo sancties te laten versoepelen en internationale erkenning of voordelen te verkrijgen.
Strategische afwegingen
Voor Washington blijft de kernvraag of een diplomatieke opening richting Moskou zonder duidelijke voorwaarden niet neerkomt op een strategische concessie met hoge kosten. Zolang de Russische agressie voortduurt, zou een te snelle normalisatie risico’s inhouden voor zowel de geloofwaardigheid van de VS als voor de bredere internationale orde.
