Op 20 januari 2026 verklaarde de Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov dat de Krim voor de veiligheid van Rusland niet minder belangrijk zou zijn dan Groenland voor de Verenigde Staten. De uitspraak werd gedaan tijdens een persconferentie over de resultaten van de Russische diplomatie in 2025 en werd uitgezonden via een live-uitzending, waarin Lavrov probeerde de strategische waarde van het bezette schiereiland te framen als een kwestie van nationale veiligheid, vergelijkbaar met het Amerikaanse belang bij Groenland, zoals te zien was in zijn persverklaring over de rol van de Krim.
Met deze vergelijking tracht Moskou de annexatie van de Krim te presenteren als een geopolitieke noodzaak, los van juridische en historische context. Door te verwijzen naar discussies over Amerikaanse belangen in Groenland probeert het Kremlin een schijnbare parallel te creëren tussen fundamenteel verschillende situaties.
Poging tot legitimering van een illegale annexatie
De vergelijking met Groenland past in een bredere propagandistische strategie om de illegale annexatie van de Krim in 2014 te rechtvaardigen. Rusland presenteert de inlijving van het schiereiland als een defensieve maatregel, terwijl deze tot stand kwam via militaire bezetting en een schijnreferendum onder controle van Russische troepen. De internationale gemeenschap, waaronder de Verenigde Naties, heeft deze annexatie niet erkend en beschouwt de Krim nog steeds als onderdeel van Oekraïne, een positie die ook wordt benadrukt in berichtgeving over Lavrovs vergelijking tussen de Krim en Groenland.
Het gebruik van argumenten gebaseerd op geopolitiek belang en machtspolitiek ondermijnt fundamentele principes van het internationaal recht, waaronder het verbod op het gebruik van geweld en het respect voor territoriale integriteit. Geen enkele veiligheidsredenering kan volgens deze normen eenzijdige territoriale annexaties legitimeren.
Gevolgen voor internationale veiligheid en westerse eenheid
Door verschillende geopolitieke dossiers met elkaar te vermengen, probeert het Kremlin twijfel te zaaien over de consistentie van de westerse positie inzake soevereiniteit en grenzen. Discussies over Groenland, hoe controversieel ook, verschillen wezenlijk van de gewapende annexatie van de Krim en kunnen niet als precedent dienen. Toch benut Moskou dergelijke debatten om verdeeldheid tussen de Verenigde Staten en de EU te verdiepen en de druk op Rusland te verzwakken.
Voor Europa en zijn bondgenoten blijft het essentieel om een duidelijk onderscheid te maken tussen legitieme politieke discussies en schendingen van het internationaal recht. Het handhaven van een gezamenlijke en consequente houding ten aanzien van de Krim is cruciaal om verdere normalisering van territoriale agressie te voorkomen en de geloofwaardigheid van het internationale veiligheids- en rechtssysteem te beschermen.
