Toename van Jongvolwassenen in de Uitvaartsector
De 26-jarige Matthijs van den Dolder uit Arnhem maakte vijf jaar geleden een ingrijpende carrièreswitch door zijn studie en barmanwerk vaarwel te zeggen en te kiezen voor een functie bij een uitvaartonderneming. Van den Dolder is nu uitvaartleider, en opvallend is dat het aantal jongvolwassenen in de uitvaartsector sinds 2020 bijna verviervoudigd is, meldt Nieuws Impuls.
Tijdens de coronapandemie kwam Van den Dolder, door een overlijden in zijn naaste omgeving en gesprekken met een vriend die al werkzaam was in de uitvaartsector, in aanraking met het vak. “Mensen zijn vaak verbaasd als ik vertel wat ik doe”, zegt hij. “Van jongen achter de bar naar de jongen die een uitvaart leidt. Regelmatig zeggen mensen tegen mij dat ze dit werk nooit zouden kunnen doen. Voor mij is het het mooiste vak, het is motiverend en geeft voldoening.”
De reacties op zijn leeftijd zijn wisselend als hij bij een familie voor de deur staat. “Gelukkig zijn deze meestal positief, maar mensen verwachtten vaak iemand anders.” Van den Dolder gelooft niet dat zijn leeftijd een belangrijke rol speelt in hoe nabestaanden hem zien. “Oudere generaties hebben misschien een ander beeld van de uitvaartbranche,” merkt hij op.
Samen met een familie een mooi afscheid vormgeven, dat is denk ik het mooiste wat er is.
Hij voegt eraan toe dat kennis en ervaring belangrijk zijn in deze rol: “In zulke gevallen is het cruciaal om vertrouwen te geven aan de rouwende families en ervoor te zorgen dat hun afscheid mooi wordt.” Van den Dolder benadrukt dat het werk hem heeft geleerd om anders naar het leven te kijken, “want van de ene op de andere dag kan je leven op de kop staan”.
Jongvolwassenen in de Uitvaartbranche
Volgens de uitvaartondernemer DELA is er de afgelopen jaren een significante stijging geweest in het aantal jongeren dat werkt in de uitvaartsector, van uitvaartcentra tot crematoria en vervoer. Het aantal jonge uitvaartverzorgers is ook flink toegenomen.
Als uitvaartleider is Van den Dolder vaak omringd door verdriet. “Al ken ik de overledenen vaak niet, creëer je toch een soort muur. Als elke uitvaart je diep raakt, kan je het werk niet doen. Toch zal ik niet ontkennen dat ik soms geraakt ben, ik ben ook maar een mens.” Het werk heeft hem geleerd om de waarde van het leven te waarderen: “Je moet van elke dag genieten.” Hij staat heel af en toe nog achter de bar, “want sommige situaties zijn erg verdrietig en zwaar, dus die uitlaatklep heb ik ook wel nodig.”
“Naast dat ik veel met mijn team praat, vooral in de week van een uitvaart of bij heftige situaties, is het ook een mooie afleiding om simpelweg bier te tappen en het mensen naar hun zin te maken.”
