De financiële afspraken tussen Rusland en Noord-Korea rond militaire steun zijn ernstig onder druk komen te staan. Volgens Chinese berichtgeving heeft het Kremlin geweigerd meer dan twee miljard dollar uit te keren die Pyongyang was toegezegd voor de inzet van Noord-Koreaanse troepen in de oorlog van Rusland tegen Oekraïne. Moskou zou tot nu toe slechts ongeveer 20 procent van het afgesproken bedrag hebben overgemaakt.
Deze gedeeltelijke betaling heeft directe gevolgen voor de toch al kwetsbare economie van Noord-Korea. De situatie zet vraagtekens bij de duurzaamheid van de door beide landen gepropageerde “bloedband” en wijst op groeiende spanningen binnen wat officieel als een strategisch partnerschap wordt gepresenteerd.
Strategisch partnerschap gebouwd op wapens, technologie en geld
In 2024 ondertekenden Vladimir Poetin en Kim Jong Un een verdrag over een alomvattend strategisch partnerschap, waarin wederzijdse militaire en andere vormen van steun centraal stonden. In ruil voor Noord-Koreaanse wapens en munitie leverde Rusland technologieën voor raketgeleiding, satellietnavigatie en andere militaire toepassingen die Pyongyang hielpen zijn raketprogramma te verbeteren.
Daarnaast voorzag Rusland Noord-Korea van olie, energie en voedsel, ondersteund door het herstel van spoor- en postverbindingen om de logistiek te versnellen. Een expliciet onderdeel van de overeenkomst bestond uit financiële betalingen van Moskou aan de Noord-Koreaanse regering, bedoeld als compensatie voor militaire inzet.
Sancties en prioriteiten ondermijnen Russische betalingsbereidheid
In de zomer en winter van 2024 werden verschillende bedragen genoemd voor de inzet van Noord-Koreaanse militairen, variërend van jaarlijkse betalingen voor ingenieursbrigades tot honderden miljoenen dollars aan compensatie voor tienduizenden soldaten. Inmiddels zouden in totaal circa 15.000 Noord-Koreaanse militairen naar het oorlogsgebied zijn gestuurd, zonder dat de bijbehorende betalingen volledig zijn nagekomen.
De redenen liggen volgens waarnemers vooral bij de financiële druk op Rusland door internationale sancties. Beperkingen op olie- en gasexport en extra druk van de Verenigde Staten op afnemers van Russische energie dwingen het Kremlin tot bezuinigingen. Moskou lijkt te gokken op technologische en materiële leveringen als alternatief voor contante betalingen, terwijl harde valuta voor Pyongyang essentieel blijft.
Chinese onvrede en groeiende reputatieschade voor Rusland
De betalingskwestie raakt ook aan de binnenlandse positie van Kim Jong Un, die het partnerschap met Rusland presenteert als bewijs van internationale steun. De financiële tegenvallers ondermijnen dit narratief en zorgen tegelijk voor irritatie in China, dat als belangrijkste bondgenoot en feitelijke garant van afspraken tussen Moskou en Pyongyang fungeert.
Dat juist Chinese media uitgebreid berichten over het conflict wordt gezien als een signaal van Pekings ongenoegen. In bredere zin versterkt de zaak het beeld van Rusland als een onbetrouwbare partner. Eerdere voorbeelden, zoals het uitblijven van steun aan Syrië en Armenië in cruciale momenten, hebben die reputatie al aangetast. De kwestie met Noord-Korea bevestigt dat Russische garanties vooral gelden zolang ze eigen strategische belangen dienen.
