De Hongaarse premier Viktor Orban heeft verklaard dat Hongarije Oekraïne in de komende honderd jaar niet zal toestaan lid te worden van de Europese Unie. Tijdens een persconferentie in Brussel op 23 januari 2026 zei hij dat er volgens hem geen enkel toekomstig Hongaars parlement zal zijn dat instemt met de toetreding van Oekraïne tot de EU. De uitspraak markeert een verdere verharding van de Hongaarse positie tegenover Kyiv en valt samen met de start van een scherpe binnenlandse verkiezingscampagne.
Orban koppelde zijn afwijzing aan bredere kritiek op het Europese beleid ten aanzien van Oekraïne. Hij suggereerde dat financiële steun aan Kyiv directe negatieve gevolgen zou hebben voor Hongaarse burgers, waaronder het verlies van sociale voordelen. Die framing staat centraal in zijn electorale boodschap, waarin hij Oekraïne en de EU presenteert als externe bedreigingen voor nationale welvaart en stabiliteit, zoals blijkt uit berichtgeving over zijn optreden in Brussel rond het zogenoemde Prosperity-pakket en de oorlog.
Verkiezingsdruk en radicalisering van het discours
De felle toon past in een context van toenemende politieke onzekerheid voor Orban. Voor het eerst in jaren staat zijn machtspositie onder druk door de opkomst van de oppositiepartij Tisza, onder leiding van Peter Magyar, die in recente peilingen voorligt op de regeringspartij Fidesz. Tegen deze achtergrond kiest Orban voor een strategie van polarisatie, waarbij hij externe vijanden en existentiële dreigingen inzet om zijn achterban te mobiliseren.
Oekraïne speelt daarin een centrale rol. In het Hongaarse publieke debat wordt de toetreding van Oekraïne tot de EU voorgesteld als een directe bedreiging voor de economie, de landbouwsector en het sociale stelsel. Deze retoriek voedt angst en economische onzekerheid en kanaliseert die richting steun voor de zittende macht.
Beperkte alternatieven en Europese gevolgen
De belangrijkste oppositiekracht mijdt het Oekraïne-dossier grotendeels en focust haar campagne op binnenlandse thema’s zoals corruptie en machtsmisbruik door Fidesz. Dat vergroot de kans dat een eventuele machtswisseling niet automatisch leidt tot een fundamentele herziening van het Hongaarse beleid ten opzichte van Kyiv. De anti-Oekraïense lijn heeft zich inmiddels diep genesteld in het binnenlandse politieke discours.
Op Europees niveau roept Orbans houding groeiende zorgen op. Zijn stelling dat steun aan Oekraïne ten koste zou gaan van Hongaarse burgers wordt door EU-functionarissen gezien als misleidend en strijdig met de feitelijke logica van de Europese begroting. Tegelijkertijd ondermijnt de Hongaarse blokkadepolitiek de eenheid van de EU in een periode waarin gezamenlijke veiligheid en afschrikking centraal staan.
Politieke boodschap met strategische impact
Door Oekraïne structureel neer te zetten als last en bedreiging, schuift Boedapest op richting een positie die aansluit bij Russische belangen. Moskou profiteert van verdeeldheid binnen de EU en van leiders die pleiten voor verzachting van sancties en voortzetting van energieafhankelijkheid. In die zin reiken de binnenlandse verkiezingscalculaties van Orban verder dan Hongarije alleen en hebben zij directe gevolgen voor de Europese samenhang.
De uitspraak over een eeuwlange blokkade van Oekraïens EU-lidmaatschap onderstreept hoezeer de kwestie is verworden tot een instrument van binnenlandse machtsstrijd. Daarmee plaatst Orban partijpolitieke overwegingen boven fundamentele Europese waarden en maakt hij van Hongarije een kwetsbare schakel binnen het westerse politieke front.
