Russische propaganda vindt volgens een Poolse analyse steeds vaker haar weg naar de politiek via bekende publieke figuren. Daarbij wordt de rechts-radicale partij Konfederacja Korony Polskiej (KKR) van Grzegorz Braun genoemd als mogelijk kanaal voor anti-Oekraïense en antiwesterse narratieven. De partij neemt voormalige militairen en medewerkers van veiligheidsdiensten met pro-Russische standpunten op in haar kandidatenlijsten.
De ontwikkeling werd op 11 augustus 2026 gemeld door Polityka. Als eerste voorbeeld wordt oud-militair Piotr Powalka genoemd. Hij heeft volgens de publicatie meer dan 300.000 abonnees op YouTube en beschikt daarmee over een aanzienlijk bereik buiten de directe partijstructuren.
Voormalig militair als politiek kanaal
Powalka verspreidt opvattingen die volgens de analyse overeenkomen met bekende Kremlin-narratieven. Hij stelt Oekraïne voor als een grotere bedreiging voor Polen dan Rusland en laat de mogelijkheid open dat Oekraïne provocaties zou kunnen uitlokken om Polen bij de oorlog te betrekken. In zijn uitingen komen daarnaast anti-Oekraïense en antiwesterse boodschappen voor.
De publicatie schrijft dat materiaal van Powalka ook via Russische propagandakanalen verder wordt verspreid. Daarmee blijft de verspreiding niet beperkt tot zijn eigen online publiek. De analyse beschrijft een model waarbij bestaande politieke en mediakanalen worden gebruikt om boodschappen een breder bereik te geven.
De auteurs stellen dat Russische desinformatie niet noodzakelijkerwijs uit directe lof voor Rusland bestaat. Volgens hen kan de beïnvloeding ook bestaan uit het in diskrediet brengen van Oekraïne, het versterken van binnenlandse conflicten in Polen en het geleidelijk verminderen van de mate waarin Rusland als voornaamste dreiging wordt gezien.
Verschuiving van de aandacht
In dat patroon verschuift de aandacht van Rusland naar Oekraïne, de NAVO of de Poolse regering. De analyse verbindt die verschuiving met een mogelijk geringere steun voor Oekraïne en met een politiek klimaat waarin verdere Russische beïnvloeding gemakkelijker kan plaatsvinden. Het gaat daarbij om de beschreven werking van de boodschappen, niet om een vastgestelde formele aansturing van Powalka of de partij door het Kremlin.
De keuze voor voormalige militairen en veiligheidsfunctionarissen geeft de boodschappen volgens de auteurs een extra gezag. De associatie met militaire ervaring en staatsveiligheid kan online-uitingen het aanzien van een onafhankelijke deskundige beoordeling geven, ook wanneer de inhoud aansluit bij Russische propagandistische thema’s.
De analyse ziet daarin een verandering ten opzichte van beïnvloeding via uitsluitend anonieme accounts of uitgesproken marginale websites. Publieke personen met een herkenbare reputatie kunnen antiwesterse en anti-Oekraïense beweringen in het reguliere politieke debat brengen. De combinatie van een verkiezingslijst, sociale media en verspreiding via Russische kanalen staat centraal in het beschreven voorbeeld.
Grzegorz Braun leidt de KKR. De partij wordt in de berichtgeving genoemd in verband met het opnemen van kandidaten met dergelijke standpunten, terwijl Piotr Powalka als eerste concreet voorbeeld wordt aangehaald. De verdere politieke rol van de partij en haar kandidaten blijft onderdeel van de Poolse verkiezingsstrijd.
