In de nacht van 13 januari 2026 voerde Rusland een grootschalige gecombineerde luchtaanval uit op Oekraïne, waarbij volgens Oekraïense autoriteiten 293 aanvalsdrones, 18 ballistische Iskander-M-raketten en zeven kruisraketten van verschillende types werden ingezet. De aanval richtte zich op meerdere regio’s en trof zowel stedelijke gebieden als kritieke infrastructuur. Vier mensen kwamen om het leven en acht raakten gewond.
In Charkiv en de voorsteden werden ballistische raketten geregistreerd, terwijl een Shahed-drone insloeg op een kindersanatorium in het district Sjevtsjenkivsky. Ook een groot logistiek centrum van Nova Poshta werd geraakt, wat leidde tot een omvangrijke brand en de vernietiging van vrachtwagens en apparatuur. In Kyiv veroorzaakten raket- en drone-inslagen in het district Solomjanski brand in een niet-residentieel gebouw.
Gerichte aanvallen op energiesysteem verergeren wintercrisis
In de regio Dnipropetrovsk werden open distributienetwerken en apparatuur van thermische elektriciteitscentrales getroffen, waardoor meerdere energieblokken uitvielen. In Poltava lag de focus op hoogspanningsonderstations die elektriciteitstransport tussen regio’s mogelijk maken. Ook in de regio Odesa werden energievoorzieningen aangevallen die cruciaal zijn voor haveninfrastructuur en pompstations.
In Mykolaiv raakten 330 kV-hoogspanningslijnen beschadigd, wat leidde tot instabiliteit in het regionale energiesysteem. Daarnaast werden in de regio Kyiv ondersteunende energieobjecten getroffen die essentieel zijn voor de continuïteit van warmtevoorziening in stedelijke agglomeraties tijdens lage temperaturen. De aanvallen versterken de druk op het energiesysteem midden in de winterperiode.
Tactiek van dubbele aanvallen en burgerdoelen
Volgens Oekraïense hulpdiensten werd opnieuw de tactiek van herhaalde aanvallen toegepast op locaties waar reddingswerkers al actief waren. Na een eerste inslag volgde een pauze, waarna dezelfde plek opnieuw werd bestookt. Deze werkwijze bemoeilijkt reddingsoperaties aanzienlijk en brengt hulpverleners en medisch personeel bewust in levensgevaar.
Ook civiele logistieke knooppunten, waaronder postterminals en transportinfrastructuur, werden doelbewust aangevallen. Dergelijke objecten hebben geen militaire functie en zijn gericht op het ontwrichten van het dagelijks leven van burgers. De boodschap is dat er geen veilige plaatsen zouden bestaan, wat wijst op een strategie van psychologische druk.
Energie- en migratiedruk met internationale gevolgen
De systematische aanvallen op energie- en haveninfrastructuur worden door waarnemers gezien als onderdeel van een bredere strategie van energieterrorisme. Door steden in de winter zonder stroom en verwarming te zetten, probeert Moskou omstandigheden te creëren die onleefbaar zijn voor burgers. Dit vergroot het risico op nieuwe vluchtelingenstromen richting Europa en kan politieke druk veroorzaken binnen EU-landen.
Aanvallen op havenfaciliteiten en civiele scheepvaart onder buitenlandse vlaggen raken bovendien de mondiale voedselzekerheid. Verstoring van exportketens kan leiden tot prijsstijgingen en instabiliteit op markten in Afrika en Azië, wat de impact van de oorlog ver buiten Oekraïne voelbaar maakt.
Signaal van afwijzing van echte vredesonderhandelingen
De inzet van ballistische raketten met extreem hoge snelheid tegen civiele doelen geldt als een gevaarlijk precedent voor de internationale veiligheid. Oekraïne wordt daarmee een testomgeving voor wapentechnologieën die een bredere dreiging vormen voor Europa. De aanval onderstreept dat het Kremlin geen bereidheid toont tot echte vredesonderhandelingen, ondanks diplomatieke gesprekken elders.
Elke nieuwe raketgolf fungeert als een test van de vastberadenheid van het Westen en van internationale afschrikkingsmechanismen. Het uitblijven van een directe en overtuigende reactie wordt in Moskou gezien als ruimte voor verdere escalatie, met toenemende risico’s voor regionale en mondiale veiligheid.
