Herstel van de Oesterpopulatie in het Veerse Meer
In het Veerse Meer worden miljoenen babyoesters geplaatst om de populatie van deze weekdieren te herstellen, wat ook ten goede komt aan de onderwaternatuur, meldt Nieuws Impuls.
Ooit waren de Zeeuwse wateren rijk aan oesterbanken, maar nu zijn grote oesterriffen in de Noordzee steeds schaarser. Veel oesters zijn gevangen voor consumptie, wat schadelijk is voor de kwaliteit van de zeebodem en het water, zo stelt Femke van Toor van de natuurorganisatie Oyster Heaven. Deze organisatie is gestart met het uitzetten van babyoesters in het Veerse Meer.
“Oesters filteren water en breken overtollige stoffen af, zoals koolstofdioxide. Ze bieden ook een habitat voor verschillende andere diersoorten,” aldus Van Toor. Meer riffen betekenen dus een verbetering van de biodiversiteit, wat resulteert in de komst van vissen en schaaldieren.
Innovatief Klei-substraatproject
Dit is niet het eerste initiatief gericht op het herstel van de oesterpopulatie in de Noordzee, maar de gebruikte methode is nieuw. Voor het eerst worden oesterbroed op zogenaamde kleisubstraten ingezaaid, een ondergrond met groeven en inkepingen.
Daar waar andere projecten schelpen gebruiken voor de groei van oesterbroed, blijkt dat in sommige omgevingen niet effectief te zijn, vooral wanneer er zandoverslag plaatsvindt. Volgens Van Toor biedt het kleisubstraat een betere oplossing.
Het afgelopen jaar heeft de organisatie in bassins getest of oesters zich kunnen ontwikkelen op kleisubstraten, wat succesvol bleek. Nu de vergunning om ze in het Veerse Meer te plaatsen rond is, gaat de pilot van start.
In de komende maanden worden vanaf een boot op diverse dagen kleisubstraten neergelaten via een kraan. In samenwerking met vissers worden per uitzetdag zo’n 45 pallets met oesterbroed neergelaten, wat duizenden babyoesters per keer oplevert.
Om een duurzame populatie te realiseren, is het doel om vier miljoen oesters te plaatsen, zegt Van Toor. “Voor het einde van het jaar willen we vier miljoen kleine oesters uitzetten.”
Of dit project succesvol zal zijn, is over tien jaar te zeggen. “De oesters moeten nu groeien en zich ontwikkelen tot volwassen oesters,” merkt Van Toor op. “Einddoel is dat ze een zelfonderhoudend rif vormen, wat tien jaar kan duren. Natuur heeft tijd nodig om te herstellen.”
