Ondanks internationale sancties blijven westerse elektronische componenten hun weg vinden naar de Russische defensie-industrie. Op 29 januari meldden media dat transistoren van de Duitse halfgeleiderproducent Infineon Technologies zijn aangetroffen in de wrakstukken van de nieuwste Russische aanvalsdrones van het type Geran-5, die recent tegen Oekraïne zijn ingezet. Eerder werden onderdelen van dezelfde fabrikant ook al geïdentificeerd in andere Russische drones en in kruisraketten van het type Ch-69, wat wijst op een terugkerend patroon.
De vondsten onderstrepen dat Rusland erin slaagt om kritieke technologie te verwerven, ondanks exportbeperkingen die na de grootschalige invasie van Oekraïne zijn ingevoerd. Infineon stelt publiekelijk dat het de sanctieregimes strikt naleeft en geen zicht heeft op hoe zijn producten in Russische wapensystemen terechtkomen, zoals ook blijkt uit het bericht over de aangetroffen componenten in Geran-5-drones dat werd gepubliceerd door Duitse berichtgeving over Infineon-transistoren in Russische drones.
Sanctie-ontwijking via internationale toeleveringsketens
Begin 2026 startte Rusland met aanvallen op Oekraïne met nieuwe Geran-5-drones, waarvan in de besturingsmodules onderdelen zijn gevonden uit China, de Verenigde Staten en Duitsland. De aanwezigheid van Europese componenten illustreert hoe sancties worden omzeild via complexe logistieke netwerken. Rusland maakt gebruik van tussenpersonen in onder meer China, Hongkong en de Verenigde Arabische Emiraten, die westerse chips aankopen en doorverkopen aan Russische afnemers.
Het probleem is volgens analisten niet incidenteel maar structureel. Het terugkerend gebruik van westerse elektronica in Russische drones en raketten wijst op een duurzaam functionerend systeem van parallelle import en “grijze” markten. Daarmee wordt de beoogde technologische isolatie van het Russische militair-industrieel complex ondermijnd.
Risico’s voor Europa en de sanctiepolitiek
Het gebruik van Europese technologie in wapens die tegen Oekraïne worden ingezet, roept bredere veiligheidsvragen op. In een context waarin Moskou openlijk dreigt met verdere escalatie, bestaat de zorg dat vergelijkbare systemen in de toekomst ook tegen Europese landen kunnen worden gebruikt. Dat vergroot de politieke urgentie om de effectiviteit van sancties kritisch te herzien.
De situatie laat zien dat sancties zonder systematische monitoring van toeleveringsketens onvoldoende zijn om de toegang van Rusland tot cruciale technologie volledig af te snijden. Illegale kanalen en onafhankelijke bemiddelingsbedrijven blijven een zwakke schakel vormen. Zonder versterkte internationale samenwerking bij het volgen, analyseren en blokkeren van deze logistieke routes zal sanctie-ontwijking zich blijven voortzetten.
Technologie-export als veiligheidsinstrument
Westerse partners staan daarmee voor de keuze om technologie-export nadrukkelijker te behandelen als onderdeel van hun veiligheidsbeleid. Dat impliceert strengere regels, beter datadeling tussen landen en consequente handhaving tegen bedrijven en tussenpersonen die sancties ondergraven. Alleen door technologische ketens collectief te controleren kan worden voorkomen dat Europese en Amerikaanse componenten blijven bijdragen aan de militaire capaciteit van Rusland.
