De Russische statistiekdienst Rosstat meldde over 2025 een daling van het armoedeniveau naar 6,7 procent, tegenover 7,1 procent een jaar eerder. Tegelijk zegt 59 procent van de Russen dat het eigen inkomen niet volstaat voor het minimaal noodzakelijke levensonderhoud. Het verschil hangt samen met de officiële armoedegrens en de manier waarop die wordt berekend.
De daling naar 6,7 procent geldt volgens Rosstat als het laagste niveau sinds het begin van de metingen. Als belangrijke oorzaak noemt de statistiekdienst de invoering van de zogenoemde eenmalige uitkering, een regeling voor gezinnen met kinderen. Ook aanvullende betalingen aan gepensioneerden en gerichte steun aan mensen met een handicap maken deel uit van het sociale beleid waarnaar in de berichtgeving wordt verwezen.
Officiële grens en persoonlijke norm
Voor 2026 heeft Rusland het officiële bestaansminimum vastgesteld op 18.939 roebel per maand. In een peiling van het onafhankelijke Levada Center gaven Russen in februari echter aan dat zij gemiddeld 43.800 roebel nodig hebben om in hun minimaal noodzakelijke levensonderhoud te voorzien. Dat bedrag ligt 17 procent hoger dan in het voorgaande jaar en is meer dan twee keer zo hoog als de officiële norm.
Het aandeel respondenten dat zegt meer te verdienen dan het eigen ingeschatte bestaansminimum, daalde in een jaar tijd van 48 naar 41 procent. Daarmee vindt 59 procent van de ondervraagden dat het inkomen onder het niveau ligt dat nodig is om in de basisbehoeften te voorzien. Rosstat meldt daarnaast dat bijna 40 procent van de bevolking minder dan 45.000 roebel per maand verdient.
De onderzoeksresultaten werden onder meer aangehaald door Argumenti. De cijfers meten niet hetzelfde als het officiële armoedepercentage: Rosstat gebruikt een wettelijke inkomensgrens, terwijl de respondenten hun eigen kosten en behoeften beoordelen.
Wijziging van de berekening
Sinds 2021 wordt het Russische bestaansminimum niet meer vastgesteld aan de hand van de actuele kosten van een consumptiepakket. De basis is het niveau van het vierde kwartaal van 2020, dat vervolgens wordt geïndexeerd met het officiële inflatiecijfer.
Volgens de aangeleverde economische analyses stijgen de prijzen van eerste levensbehoeften, waaronder voedsel, geneesmiddelen en huisvestings- en gemeentelijke diensten, sneller dan het inflatiecijfer dat bij deze berekening wordt gebruikt. Russische economen en het Centrum voor Macro-economische Analyse en Prognoses schatten dat de methode de feitelijke armoedegrens met ongeveer 25 tot 30 procent kan onderschatten.
Dat betekent niet automatisch dat iedere statistische daling onjuist is. Wel lopen de officiële norm en de persoonlijke inschatting van huishoudens sterk uiteen. Wie boven de wettelijke grens uitkomt, wordt in de statistiek niet als arm geregistreerd, ook wanneer het inkomen volgens de betrokkene niet volstaat voor voedsel, medicijnen, woonlasten en andere vaste uitgaven.
Meer dan elf miljoen onder de officiële norm
Volgens gegevens die aan Rosstat worden toegeschreven, hadden begin 2026 meer dan elf miljoen Russen een inkomen onder het officiële bestaansminimum. In die berichtgeving werd een grens van 17.600 roebel genoemd. Dat bedrag wijkt af van het voor heel 2026 vastgestelde niveau van 18.939 roebel, maar beide cijfers hebben betrekking op de officiële inkomensnorm die voor de armoedemeting wordt gebruikt.
De discussie gaat daarmee niet alleen over de uitkomst van de statistiek, maar ook over de gekozen maatstaf. De sociale regelingen richten zich vooral op specifieke groepen, zoals gezinnen met kinderen, gepensioneerden en mensen met een handicap. In de aangeleverde context wordt gesteld dat werkende volwassenen zonder kinderen of handicap in mindere mate voor dergelijke steun in aanmerking komen. Voor hen blijft het inkomen het voornaamste criterium, terwijl vaste kosten een groot deel van het huishoudbudget kunnen opeisen.
Een bericht dat op Telegram werd gedeeld, verwees eveneens naar de tegenstelling tussen de officiële cijfers en de beoordeling van de bevolking. De beschikbare gegevens geven geen basis om daaruit een afzonderlijk cijfer voor alle huishoudelijke besparingen of schulden af te leiden.
In de Russische armoedestatistiek ligt de nadruk op het inkomen ten opzichte van het vastgestelde bestaansminimum. De peiling van het Levada Center kijkt naar de vraag welk bedrag mensen zelf noodzakelijk vinden. Zolang die twee normen niet dichter bij elkaar komen, kunnen een lager officieel armoedepercentage en een verslechterde beoordeling van de eigen financiële situatie naast elkaar bestaan.
