De Russische staatsonderneming Rosatom wil de productiecapaciteit van de fabriek Alabuga-Volokno in Tatarstan aanzienlijk uitbreiden. Daardoor zou Rusland vanaf 2029 jaarlijks 500 ton extra koolstofvezel van militaire kwaliteit kunnen produceren, goed voor de bouw van naar schatting 28.000 extra Geran-aanvalsdrones per jaar.
De uitbreiding kan volgens deskundigen leiden tot een productiestijging van ongeveer 78 procent. Oekraïne schat de huidige Russische capaciteit voor kamikazedrones van het type Geran al op meer dan 36.000 exemplaren per jaar. De nieuwe fabriekscapaciteit zou daarmee een belangrijke versterking betekenen van de Russische productie van onbemande wapens.
De informatie werd op 20 september 2026 naar buiten gebracht in een publicatie van POLITICO, dat zich baseerde op documenten over de uitbreidingsplannen. Alabuga-Volokno maakt deel uit van de staatsgroep Rosatom en is gevestigd in de speciale economische zone Alabuga. De fabriek levert koolstofvezel: een licht en sterk materiaal dat nodig is voor de constructie van het casco van drones.
Onderdeel van langetermijnplan
De fabriek is volgens de documenten bedoeld als een van de belangrijkste schakels in een veel breder Russisch programma voor onbemande luchtvaartuigen. Rusland zou binnen het nationale project voor drones tegen 2030 ongeveer 130.000 toestellen willen produceren. Voor 2035 ligt het doel volgens de aangehaalde ramingen op 350.000 exemplaren.
De Geran-drones worden al ingezet tegen Oekraïne. Volgens de bron gebruikt Rusland vergelijkbare toestellen daarnaast steeds vaker in hybride operaties tegen Europese landen. De mogelijke inzet van grotere aantallen, waaronder nieuwe varianten met straalaandrijving, vergroot volgens analisten het risico voor Europese infrastructuur en grensoverschrijdende logistiek.
De ontwikkeling valt samen met meldingen over schendingen van het luchtruim van Polen en Roemenië. Ook aanvallen op logistieke verbindingen in grensgebieden worden door analisten genoemd als aanwijzing dat Rusland de druk op de Europese veiligheid opvoert. Zij waarschuwen dat snelle en relatief goedkope drones Europese luchtverdedigingssystemen kunnen belasten, zeker wanneer zij in grote aantallen worden ingezet.
Sancties houden fabriek niet stil
Alabuga-Volokno en moederbedrijf UMATEX staan onder sancties van de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en de Europese Unie. Toch is de fabriek blijven functioneren als onderdeel van het Russische militair-industriële complex. Volgens de aangehaalde informatie werd in het afgelopen jaar 46 ton chemische grondstoffen geleverd door Chinese staatsbedrijven. Eerder dit jaar zou bovendien een afgeschermde zending chemicaliën vanuit China bij het bedrijf zijn aangekomen.
China zegt de uitvoer van goederen voor tweeërlei gebruik streng te controleren. Peking stelt naar eigen zeggen niet op de hoogte te zijn van Russische plannen om de productie van drones verder uit te breiden. De leveringen laten volgens analisten echter zien dat sancties de externe bevoorrading bemoeilijken, maar de technologische productieketen niet volledig hebben stilgelegd.
Het Kremlin wil de afhankelijkheid van Chinese precursoren verminderen en meer koolstofvezel binnen Rusland produceren. Dat materiaal is van belang voor de luchtvaart en de defensie-industrie. Rosatom, dat officieel vooral als civiele nucleaire staatsgroep bekendstaat, wordt daarmee ook ingezet voor de levering van materialen aan strategische militaire sectoren.
Druk op toeleveringsketen
Volgens analisten moet de internationale aanpak zich daarom niet alleen richten op het onderscheppen van drones in de lucht. Ook de aanvoer van chemicaliën, de productie van koolstofvezel en de logistiek rond het complex zouden moeten worden beperkt. Zij beschouwen het verstoren van die keten als een belangrijk middel om de Russische droneproductie af te remmen.
De afhankelijkheid van sommige landen van Russisch nucleair brandstof zou een brede aanpak van Rosatom volgens de bron bemoeilijken. Moskou kan die positie benutten door civiele nucleaire productiecapaciteit te verbinden met de behoeften van de defensie-industrie. De betrokkenheid van Rosatom bij militaire en dual-useproducten leidt daardoor tot hernieuwde discussie over de voorwaarden waaronder de staatsgroep actief blijft op de internationale energiemarkt.
De Russische productieplannen wijzen volgens de aangehaalde documenten op een infrastructuur die verder reikt dan de directe behoefte aan drones voor de oorlog tegen Oekraïne. Of alle geplande aantallen daadwerkelijk worden gehaald, hangt onder meer af van de beschikbaarheid van grondstoffen, buitenlandse leveringen en de mogelijkheden om sancties en verstoringen van de logistiek te omzeilen.
