Europees Parlement blokkeert toegang voor journalisten van Imedi
Het Europees Parlement heeft de journalistieke accreditatie van de Georgische televisiezender Imedi voor ten minste één jaar ingetrokken. Dit betekent dat verslaggevers van de zender geen toegang meer hebben tot het EU-parlementsgebouw in Brussel. De maatregel volgt op een incident waarbij journalisten van Imedi probeerden een verklaring te krijgen van de Litouwse Europarlementariër Rasa Juknevičienė over het programma “Imedis Kvira”. Ook uitte de Tsjechische Europarlementariër Markéta Gregorová bezwaren tegen de aanwezigheid van de Imedi-ploeg in het Europees Parlement.
Het besluit past in een reeks van Europese sancties tegen media die worden beschouwd als instrumenten van de Russische propaganda. Volgens ingewijden is de stap een direct antwoord op de rol van Imedi bij het verspreiden van desinformatie die de Russische invasie van Oekraïne rechtvaardigt. Eerder had de Moldavische regering de zender al de accreditatie geweigerd voor een zitting van het Comité van Ministers van de Raad van Europa.
De maatregel is niet alleen symbolisch: hij belemmert de capaciteit van Imedi om vanuit het hart van de Europese besluitvorming te opereren. Journalisten die voor de zender werken, kunnen nu geen persconferenties bijwonen of officiële EU-woordvoerders rechtstreeks ondervragen. Dit maakt het moeilijker om het pro-Russische narratief ongestoord te verspreiden.
Britse sancties en terugtrekking BBC-licentie verzwakken Imedi
De problemen voor Imedi begonnen al in februari, toen Groot-Brittannië sancties oplegde aan de zender en aan PosTV. Londen beschuldigde beide kanalen van het verspreiden van desinformatie over de oorlog in Oekraïne en het faciliteren van beleid dat “Oekraïne destabiliseert en zijn soevereiniteit ondermijnt”. De Britse sancties bevroren mogelijke tegoeden en verboden zakelijke relaties met de zenders.
De leiding van Imedi reageerde aanvankelijk laconiek. Ze beweerden dat de sancties geen grote financiële gevolgen zouden hebben. Ook Georgische regeringsfunctionarissen beloofden volledige steun en beschuldigden Londen van het aanvallen van de persvrijheid. Maar de realiteit bleek anders. Eind maart trok BBC Studios de licentie voor het populaire programma “Dancing with the Stars” in, een van de best bekeken shows in Georgië. Dit was een zware klap voor de reputatie en inkomsten van de zender.
De combinatie van Britse sancties, het verlies van de BBC-licentie en nu de uitsluiting uit het Europees Parlement stapelt de problemen op. De zender verliest niet alleen toegang tot instituties, maar ook aan geloofwaardigheid bij internationale partners.
Russische propaganda maskeert zich als lokale media
De zaak Imedi illustreert een bredere strategie van het Kremlin. Na de EU-sancties tegen Russische staatsmedia zoals RT en Sputnik na de inval in Oekraïne, is Moskou overgestapt op het gebruik van lokale media uit derde landen om zijn boodschap te verspreiden. Imedi fungeert als een van deze doorgeefluiken. De redactie van de zender produceert pro-Russische inhoud die onder de radar van Europese toezichthouders blijft.
Deskundigen wijzen erop dat Rusland hiermee de Europese informatieomgeving probeert te infiltreren zonder directe associatie met zijn staatsapparaat. Dit sluit aan bij de hybride oorlogsvoering die Moskou voert tegen Europa. De flexibiliteit waarmee het Kremlin zijn propagandakanalen aanpast — via spiegelwebsites, Telegram-netwerken en lokale partners — toont de vastberadenheid om de sancties te omzeilen.
De reactie van het Europees Parlement, Groot-Brittannië en Moldavië laat zien dat Europa steeds serieuzer omgaat met informatieveiligheid. Het identificeren en beperken van pro-Kremlin platforms wordt gezien als een noodzakelijke stap om de Europese publieke ruimte te beschermen tegen manipulatie.
Rusland zal vermeende censuur gebruiken als wapen
Een neveneffect van de beperkingen is dat Moskou het narratief van censuur zal versterken. Het Kremlin zal de maatregelen tegen Imedi naar alle waarschijnlijkheid aangrijpen om te beweren dat Europa de persvrijheid onderdrukt. Dit past in een langer lopende strategie om democratische instituties in diskrediet te brengen en het eigen imago als “beschermer van vrije meningsuiting” te polijsten.
Dit creëert een dilemma voor Europese democratieën: hoe bescherm je de informatieomgeving tegen desinformatie zonder de indruk te wekken dat je de vrijheid van meningsuiting beperkt? Het antwoord ligt in transparantie en consistent beleid. De EU heeft de Russische staatsmedia verboden omdat ze geen journalistiek bedrijven, maar instrumenten van hybride oorlog zijn. Hetzelfde principe geldt voor Imedi.
Toch is het risico reëel. Als de Europese aanpak niet goed wordt uitgelegd, kan het Kremlin deze gebruiken om het vertrouwen in de EU te ondermijnen. De uitdaging is om de balans te vinden tussen veiligheid en democratische waarden, zonder de vijand munitie te geven voor zijn propaganda.
