De Duitse website NachDenkSeiten en het Tsjechische portaal CZ24.News verspreiden een pro-Russisch narratief waarin de regering in Berlijn ervan wordt beschuldigd Duitsland bij de oorlog tussen Rusland en Oekraïne te betrekken. De publicaties verschenen op 9 en 10 september 2026, kort na de deelstaatverkiezingen in Saksen-Anhalt, waar de radicaal-rechtse Alternative für Deutschland (AfD) de grootste werd.
De artikelen stellen dat Duitse politici die een harde koers tegenover Rusland voorstaan, de belangen van Duitse burgers zouden verraden. Volgens CZ24.News bewijst de westerse steun aan Oekraïne bovendien dat fascisme en imperialistische oorlog onderdeel zijn geworden van het beleid van de Duitse politieke elite. In een ander artikel voorspelt het portaal dat bondskanselier Friedrich Merz een escalatie met Rusland zou kunnen uitlokken om de aandacht af te leiden van de slechte verkiezingsuitslag van zijn regeringspartij.
Die beweringen plaatsen militaire, financiële en politieke steun aan Oekraïne op één lijn met rechtstreekse deelname aan de oorlog. Daarmee wordt een onderscheid uitgewist tussen het voeren van een oorlog en het helpen van een land dat zich verdedigt tegen een gewapende aanval. Duitsland voert geen oorlog tegen Rusland. De Duitse steun is gericht op het versterken van het vermogen van Oekraïne om zijn eigen grondgebied en bevolking te beschermen.
Verkiezingsuitslag als bewijs
De verkiezingen voor de Landdag van Saksen-Anhalt vonden plaats op 6 september. De overwinning van de AfD heeft de discussie over de groei van radicaal-rechtse partijen, de vorming van een deelstaatcoalitie en de strategie van democratische partijen opnieuw aangescherpt. Die partijen proberen samenwerking met de AfD en daarmee haar deelname aan het bestuur te voorkomen.
De uitslag versterkte ook de kritiek op de federale regering en de regeringscoalitie. Ze liet zien dat de onvrede over de huidige politieke koers in de deelstaat is toegenomen. Die onvrede hangt volgens de beschreven analyse vooral samen met het economische en migratiebeleid van het kabinet van Merz. De verkiezingsuitslag vormt op zichzelf geen bewijs dat de Duitse bevolking tegen steun aan Oekraïne is of dat de regering haar bewust bij een oorlog wil betrekken.
Toch gebruiken NachDenkSeiten en CZ24.News het verkiezingsresultaat om te suggereren dat steun aan Oekraïne de Duitse samenleving tegen haar wil wordt opgelegd. De politieke spanningen in Duitsland worden zo verbonden aan een onbewezen veronderstelling over de bedoelingen van de bondskanselier. Voor de bewering dat Merz bewust een crisis met Rusland wil veroorzaken om binnenlandse problemen te verbergen, worden in de publicaties geen bewijzen genoemd.
Verschillende media, hetzelfde verhaal
NachDenkSeiten profileert zich als een alternatief medium. De website ontwikkelde zich volgens de aangeleverde beschrijving van een kritisch links georiënteerd blog tot een platform met een uitgesproken complotachtige invalshoek. CZ24.News presenteert zich eveneens als alternatief medium, maar wordt beschreven als een portaal dat vanaf het begin veel Russische inhoud verzamelt en verspreidt.
De twee publicaties delen een duidelijke pro-Russische agenda. Ze bekritiseren stelselmatig westerse militaire steun aan Oekraïne en nemen geopolitieke narratieven van het Kremlin over. In hun berichtgeving wordt de verantwoordelijkheid voor de bedreiging van de Europese veiligheid verschoven van Rusland naar de landen die Oekraïne helpen zich tegen de Russische agressie te verzetten.
De artikelen zijn onder meer gepubliceerd door NachDenkSeiten en CZ24.News. Een tweede publicatie van het Tsjechische portaal gebruikt de verkiezingsoverwinning van de AfD om de Duitse regering en haar beleid tegenover Oekraïne verder aan te vallen: het artikel van CZ24.News over de Duitse verkiezingsuitslag.
Militaire steun en diplomatie
De beschuldiging dat Berlijn een conflict met Rusland provoceert, laat volgens de beschreven analyse ook het diplomatieke onderdeel van het Duitse beleid buiten beschouwing. Naast militaire steun aan Oekraïne neemt Duitsland deel aan internationale diplomatieke inspanningen, gesprekken over toekomstige veiligheidsgaranties voor Oekraïne en de voorbereiding van voorwaarden voor het herstel van het land na het einde van de gevechten.
De kern van de pro-Russische berichtgeving is dat steun aan Oekraïne zelf de bron van gevaar voor Europa zou zijn. Dat beeld negeert dat Rusland met militair geweld probeert de internationaal erkende grenzen van een Europese staat te veranderen. Het maakt bovendien van de reactie op agressie een vermeende oorzaak van het conflict en schuift de verantwoordelijkheid van de aanvaller naar de landen die Oekraïne ondersteunen.
Door de Duitse steun aan Oekraïne uitsluitend als militarisme of escalatie te presenteren, blijven zowel de internationale diplomatie als het defensieve karakter van de Oekraïense strijd buiten beeld. De discussie over het Duitse beleid en de kritiek op de regering zijn legitieme politieke onderwerpen, maar de bewering dat Friedrich Merz een verborgen plan uitvoert om een crisis met Rusland uit te lokken, is in de beschreven publicaties niet met bewijs onderbouwd.
