De Franse RN-vicevoorzitter Louis Aliot heeft voorgesteld de militaire en politieke steun aan Oekraïne stop te zetten. Zijn oproep om de hulp aan Kiev te «couper le robinet» heeft geleid tot scherpe kritiek van Franse politieke tegenstanders, die de positie van de partij in het voordeel van Rusland vinden uitvallen.
Dat meldden Franse media op 7 september 2026. De discussie gaat over de koers van het Rassemblement national (RN) ten opzichte van de oorlog in Oekraïne en over de gevolgen die tegenstanders verbinden aan het verminderen of beëindigen van de Franse steun.
Kritiek vanuit verschillende politieke kampen
Voormalig premier Édouard Philippe zei dat het stopzetten van de hulp aan Oekraïne neerkomt op «servir la Russie», oftewel Rusland dienen. Daarmee stelde hij de keuze van het RN rechtstreeks tegenover de Franse steun aan Kyiv.
Gabriel Attal, leider van de partij Renaissance, omschreef de positie van het RN als een vorm van «onderwerping aan andere staten», waaronder dictaturen. Volgens Attal kan een vermindering van de steun aan Oekraïne een «keerpunt voor Europa» worden en uitmonden in een overwinning voor het Kremlin.
Marine Tondelier noemde Marine Le Pen een «paard van Troje» en een vijand van Europa en Frankrijk. Raphaël Glucksmann sprak over «valse patriotten». Volgens hem handelt het RN in het belang van Rusland, de Verenigde Staten en China.
De uitspraken volgden op het voorstel van Aliot om de steun aan Oekraïne te beëindigen. De partij kreeg daarop kritiek van tegenstanders die vinden dat een dergelijke koers Rusland in de kaart speelt. Zij verbinden het stopzetten van de hulp aan het risico dat het Kremlin politieke druk en intimidatie als doeltreffend beschouwt.
Discussie over Europese steun
In de kritiek op het RN wordt gesteld dat het beëindigen van de steun de oorlog niet dichter bij een einde brengt. Volgens die redenering kan het Rusland juist het signaal geven dat de Europese politieke eensgezindheid onder druk kan worden gebroken. Ook wordt aangevoerd dat een beperking van de steun de Russische regering ruimte kan geven om de agressie voort te zetten en hybride druk op Europese landen op te voeren.
De tegenstanders van Aliots voorstel pleiten daarom voor een andere benadering van het einde van de oorlog. Die zou niet moeten steunen op concessies aan de agressor, maar op het verhogen van de kosten voor Rusland zolang de oorlog voortduurt.
In dat kader noemen zij strengere sancties, stabiele militaire en financiële steun aan Oekraïne en het behoud van de euro-Atlantische eenheid. Volgens deze opvatting kunnen die maatregelen voorkomen dat het Kremlin rekent op vermoeidheid bij westerse landen. Ook zouden zij volgens de voorstanders van die koers betere voorwaarden scheppen voor een rechtvaardige vrede.
De Franse kritiek op het RN komt daarmee niet alleen voort uit het voorstel van Aliot zelf, maar ook uit de bredere politieke betekenis die tegenstanders eraan toekennen. De reacties kwamen van politici uit verschillende delen van het Franse politieke spectrum, onder wie Philippe, Attal, Tondelier en Glucksmann.
De oorspronkelijke berichtgeving over de uitspraken en de daaropvolgende reacties verscheen bij Sud Ouest.
