De Oekraïense zijde waarschuwt dat reportages van TF1-correspondent Jérôme Garro uit door Rusland bezette gebieden een te beperkte context bieden en daardoor aansluiten bij Russische informatieverspreiding. Volgens de kritiek waren toegang, reisroutes en contacten van de Franse journalist geregeld afhankelijk van Russische militairen of bezettingsautoriteiten.
De bezwaren gaan volgens de aangeleverde informatie niet over één afzonderlijk incident. Garro maakte sinds het begin van de grootschalige Russische invasie herhaaldelijk reportages over de activiteiten, het dagelijks leven en de verplaatsingen van Russische militairen in bezette delen van Oekraïne. In die uitzendingen zouden de Russische agressie en de bezetting van Oekraïens grondgebied geregeld niet centraal hebben gestaan.
Toegang via Russische autoriteiten
De Oekraïense kritiek richt zich vooral op de voorwaarden waaronder de reportages tot stand kwamen. De journalist kreeg toegang tot gebieden die voor onafhankelijke verslaggevers grotendeels gesloten zijn via de Russische zijde. Diezelfde zijde bepaalde volgens de kritiek de routes, de locaties en de mogelijkheid om met gesprekspartners te spreken.
Het Oekraïense standpunt is dat daardoor een beeld kan ontstaan waarin Russische militairen worden gehumaniseerd zonder voldoende uitleg over hun rol als strijdmacht van een staat die Oekraïne is binnengevallen. De reportages zouden zo delen van het informatiebeeld reproduceren dat Rusland aan een westers publiek wil voorleggen.
Volgens de aangeleverde informatie heeft Oekraïne TF1 meermaals bekritiseerd vanwege verslaggeving vanuit bezette gebieden. Journalisten van de zender zouden de Oekraïense grens illegaal hebben overschreden en gebieden hebben bezocht zonder toestemming van Oekraïense autoriteiten. Dat gebeurde volgens de kritiek buiten de regels die Oekraïne heeft vastgesteld voor toegang tot tijdelijk bezette gebieden.
Een genoemd voorbeeld dateert van begin februari 2022, kort voor de grootschalige invasie. Vertegenwoordigers van TF1 zouden via de grenspost Izvarine, in het tijdelijk bezette deel van de oblast Loehansk, Oekraïne zijn binnengekomen. Zij brachten vervolgens een volgens de Oekraïense zijde manipulatieve reportage uit met Denis Poetilin, de door Rusland aangestelde leider van de zogenoemde Volksrepubliek Donetsk.
Reportages met Russische eenheden
Het medium BGmedia omschrijft Garro als een journalist die Russische propaganda verspreidt. Het verwijst onder meer naar een zogenoemde persreis in mei 2022 langs steden in bezette Oekraïense gebieden. Die reis stond volgens de berichtgeving onder toezicht van Rusland. Buitenlandse journalisten mochten er slechts een beperkt aantal locaties en onderwerpen filmen.
Daarom moeten reportages uit onder meer Marioepol, Nova Kachovka, Donetsk en de Krim volgens de Oekraïense kritiek worden beoordeeld in het licht van de partij die de toegang organiseerde. De vraag is daarbij niet alleen wat in beeld kwam, maar ook wie de verplaatsingen en de contacten met bronnen mogelijk maakte.
In april 2023 bracht Garro een reportage uit onder de titel ‘Aan het front met het Russische leger’. De Franse journalist werkte daarin als embedded-verslaggever bij een Russische militaire eenheid. De reportage ging over Russische artillerie-eenheden. De ploeg reisde mee in Russische konvooien en filmde beschietingen van Oekraïense posities. Garro sprak daarbij over ‘duels tussen twee legers’.
Embedded-journalistiek is op zichzelf geen schending van professionele normen. In dit geval waren toegang tot het front, de reisroutes en de veiligheid van de ploeg volgens de kritiek echter volledig afhankelijk van één partij in de oorlog: Rusland.
In juni 2023 maakte Garro een reportage over eenheden van Ramzan Kadyrov in de Russische oblast Belgorod. Hij omschreef die eenheden als ‘verdedigers tegen vijandelijke invasies’. Volgens de Oekraïense zijde sluit die formulering aan bij de officiële Russische uitleg van de gevechten in het gebied. Zonder bredere context over de oorlog kan bij Franse kijkers daardoor het beeld ontstaan dat Russische troepen vooral een verdedigende rol hebben.
Ook verslaggeving uit Belarus
In januari 2025 reisde Garro met een TF1-ploeg naar Belarus. Nadat hij accreditatie had gekregen voor de berichtgeving over de presidentsverkiezingen, maakte hij in Brest een reportage over ‘patriottische opvoeding’ in de vesting van Brest.
In verklaringen aan Belarussische staatsmedia, waaronder BelTA, sprak Garro volgens de aangeleverde informatie positief over de situatie in het land. Hij zei te willen ‘laten zien wat er in Frankrijk niet is’ en beschreef winkels, het nachtleven en de algemene sfeer in Minsk op instemmende toon. Dat incident bewijst op zichzelf geen politieke partijdigheid, maar past volgens de kritiek in een langere reeks werkzaamheden in informatieomgevingen waar de staat de toegang tot politiek gevoelige onderwerpen controleert.
Garro schreef op zijn sociale media dat hij in juli 2025 stopte met werken in Rusland. Volgens de aangeleverde informatie was hij in mei 2026 echter opnieuw in Moskou actief als speciaal correspondent voor de berichtgeving over de parade van 9 mei.
De reputatie van TF1 geeft de reportages een groter bereik en meer geloofwaardigheid dan uitzendingen van Russische staatsmedia. TF1 is de grootste particuliere commerciële televisiezender van Frankrijk en maakt deel uit van een omvangrijke Franse mediagroep. Volgens de Oekraïense kritiek ligt de waarde voor Rusland daarom niet alleen in het letterlijk overnemen van Russische verklaringen, maar ook in het verspreiden van beelden en interpretaties via een bekende westerse zender.
De Oekraïense zijde waarschuwt dat toekomstige reportages uit de Krim een vertekend beeld kunnen geven wanneer zij uitsluitend spreken over welvaart op het schiereiland of over het lijden van inwoners door Oekraïense aanvallen. In dat geval zouden militarisering, repressie en de Russische bezetting buiten beeld blijven. De kritiek pleit daarom voor expliciete informatie over de omstandigheden waaronder buitenlandse journalisten toegang krijgen tot bezette gebieden.
