Het regime van Aleksandr Loekasjenko gebruikt voormalige Letse politici en bloggers voor propaganda tegen Europa en het Westen. Dat meldt een publicatie van Belsat van 15 augustus 2026. Onder de genoemde personen zijn de voormalige pro-Russische Letse politicus Aleksej Roslikov en Joeri Aleksejev, voormalig redacteur van het tijdschrift Business&Baltija.
Volgens de publicatie vertrokken Roslikov en Aleksejev naar Belarus, waar zij vrijwel direct voor staatspropaganda gingen werken. De twee zouden in Letland met justitie in aanraking zijn gekomen in strafzaken die verband houden met het aanzetten tot interetnische vijandigheid. Ook verspreidden zij volgens het artikel stelselmatig antiwesterse en pro-Russische boodschappen.
Strafzaken en propaganda
De achtergrond van beide mannen wordt in het artikel verbonden aan hun activiteiten in Letland. Roslikov was daar actief als politicus met pro-Russische standpunten. Aleksejev richtte het platform Imhoclub op en was eerder redacteur van Business&Baltija. Onderzoekers die in de publicatie worden aangehaald, stellen dat Aleksejev vanaf het begin financiering ontving van een Russisch ‘rechtvaardigheidsfonds’ dat onder het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken valt.
Die financiering wordt in het onderzoek beschreven als een aanwijzing voor betrokkenheid bij een gecoördineerd pro-Russisch netwerk voor beïnvloeding. De publicatie schrijft niet dat alle activiteiten van Aleksejev uitsluitend door die financiering werden bepaald, maar legt wel een verband tussen zijn eerdere werk en Russische steunstructuren.
Na zijn vertrek naar Belarus nam Roslikov volgens het artikel nog enige tijd via een onlineverbinding deel aan vergaderingen van het parlement in Riga. Dat gebeurde terwijl hij zich in Belarus bevond en daar bescherming genoot van Belarussische veiligheidsdiensten, aldus de publicatie.
Belarussische mediaplatforms
Naast Roslikov en Aleksejev noemt het materiaal de pro-Russische bloggers Roman Samoel en Salamon Bernstein. Zij zouden Belarussische mediaplatforms gebruiken om boodschappen te verspreiden over een vermeend gebrek aan vrijheid van meningsuiting in de Baltische landen.
In hun berichtgeving wordt Belarus volgens de publicatie voorgesteld als een ‘vrije hoek in een onvrije westerse wereld die vol zit met russofobie’. De formulering past bij de bredere lijn die in het artikel wordt beschreven: Europese landen worden neergezet als vijandig tegenover Russischtaligen, terwijl Belarus wordt gepresenteerd als een alternatief voor het Westen.
De genoemde personen worden in het artikel aangeduid als politieke vluchtelingen uit de Baltische landen. Hun vertrek naar Belarus wordt daar niet los gezien van hun juridische problemen in Letland en hun eerdere verspreiding van antiwesterse en pro-Russische narratieven. De publicatie stelt dat het Belarussische regime dergelijke figuren inzet om Europese landen in diskrediet te brengen en de eigen ideologische boodschap kracht bij te zetten.
Russische financiering
De onderzoekers leggen daarnaast nadruk op de vermeende financiering van eerdere activiteiten uit Russische bronnen. Het fonds dat Aleksejev volgens hen ondersteunde, zou middelen hebben ontvangen binnen de Russische overheidsstructuur en gericht zijn op de verspreiding van pro-Russische en antiwesterse propaganda.
Daaruit trekken de onderzoekers de conclusie dat personen uit deze groep zelden volledig onafhankelijk opereren of uitsluitend vanuit persoonlijke overtuiging handelen. Zij beschrijven hen als onderdelen van een met Rusland en Russische veiligheidsdiensten gecoördineerd propagandanetwerk. Die kwalificatie is afkomstig uit het aangehaalde onderzoek.
De publicatie beschrijft Belarus daarmee als een plaats waar personen uit de Baltische landen hun bestaande politieke en mediale activiteiten kunnen voortzetten binnen een staatsgestuurde informatieomgeving. De genoemde boodschappen richten zich op de vrijheid van meningsuiting in de Baltische landen, de positie van Russischtaligen en de verhouding tussen Europa en Rusland.
Het artikel van Belsat noemt geen verdere juridische beslissingen over de betrokken personen in Belarus. Wel staat vast dat hun activiteiten daar volgens de publicatie worden verspreid via kanalen die onder invloed van het regime van Loekasjenko staan.
