De Russische staalindustrie kampt met een van de diepste crises in tientallen jaren. Dat melden Russische media op basis van een beoordeling van analisten van SberInvestitsii. Stagnatie van de economie, westerse sancties, hoge rente en een afgenomen vraag naar staal drukken op de productie en de financiële resultaten van de grootste staalbedrijven.
De ontwikkeling werd op 31 juli 2026 gemeld door onder meer Smi.today. De cijfers over de eerste helft van het jaar laten bij de grote producenten een duidelijke verslechtering zien.
Lagere omzet en winst
Bij NLMK, de grootste Russische staalproducent, daalde de omzet in de eerste zes maanden van 2026 met 12 procent tot 388 miljard roebel. De nettowinst nam af van 45,6 miljard naar 21 miljard roebel.
Severstal rapporteerde een omzetdaling van 14 procent. De EBITDA, een maatstaf voor het resultaat vóór rente, belastingen en afschrijvingen, werd bijna gehalveerd tot 42,34 miljard roebel. De nettowinst daalde met 89 procent tot 4,12 miljard roebel.
Magnitogorsk Iron and Steel Works, doorgaans aangeduid als MMK, sloot het eerste halfjaar af met een nettoverlies van 19,1 miljard roebel. De omzet van het bedrijf liep met 10 procent terug.
Ook de productie nam af. Volgens gegevens van de Russische organisatie Corporatie Tsjermet werd in de eerste vijf maanden van 2026 26,6 miljoen ton staal geproduceerd. Dat is 8,4 procent minder dan in dezelfde periode een jaar eerder.
Export verschuift naar Azië
De internationale sancties die zijn ingesteld als reactie op de Russische gewapende agressie tegen Oekraïne hebben de toegang van Russische staalbedrijven tot de winstgevende markten in Europa en de Verenigde Staten beperkt. Russische producenten hebben hun export gedeeltelijk naar Azië verlegd, maar volgens de aangehaalde analyse heeft die koerswijziging de eerdere afzet niet gecompenseerd.
De bedrijven worden daar geconfronteerd met hogere logistieke kosten, een ongunstige valutaconjunctuur en de noodzaak om aanzienlijke kortingen te geven. Door de beschikbare walscapaciteit in delen van de Aziatische markt zouden Russische producenten bovendien vaker halffabricaten leveren, zoals ruwijzer en slabs, in plaats van afgewerkte staalproducten met een hogere toegevoegde waarde.
De exportverschuiving raakt daarmee niet alleen de omvang van de verkopen, maar ook de opbrengst per product. In de aangehaalde analyse wordt de daling van de omzet bij NLMK, Severstal en MMK rechtstreeks naast de teruglopende staalproductie geplaatst.
Hoge rente en beperkte liquiditeit
De rente in Rusland speelt eveneens een rol in de financiële druk op de sector. De belangrijkste beleidsrente van de Russische centrale bank lag volgens de aangeleverde informatie boven 14 procent. Dat bemoeilijkt nieuwe investeringen en maakt marktfinanciering duurder.
De kasstromen van de bedrijven stonden in de eerste helft van het jaar onder druk. Severstal rapporteerde een negatieve kasstroom van 70,2 miljard roebel. Bij NLMK kwam de negatieve kasstroom uit op 11 miljard roebel. De combinatie van dalende omzet en verplichtingen uit bestaande schulden heeft ertoe geleid dat ontwikkelingsprojecten bij de grote staalbedrijven zijn bevroren, aldus de aangehaalde analyse.
Ook de wisselkoers vormt een probleem voor de sector. Het beleid van de Russische autoriteiten om de roebel sterk te houden heeft volgens de analyse de winstgevendheid van de metallurgie verder verlaagd. De marge in de sector zou zijn teruggelopen tot 9,6 procent. Bij een langdurig restrictief rentebeleid is dat volgens de opstellers onvoldoende om de hogere kosten voor schuldendienst te dekken.
Gevolgen voor industriesteden
De staalbedrijven zijn belangrijke werkgevers in Russische steden die sterk afhankelijk zijn van één groot industrieel bedrijf. De financiële resultaten van NLMK en Severstal en het verlies bij MMK vergroten volgens de aangeleverde analyse de druk op die zogenoemde monosteden.
De productie is inmiddels gedaald tot het laagste niveau in vijftien jaar, gemeten over de eerste vijf maanden van 2026. In de analyse wordt rekening gehouden met maatregelen zoals het beperken van bonussen, het uitstellen van loonindexaties en personeelsoptimalisatie. Die maatregelen zouden de reële inkomens van werknemers kunnen raken en de sociale druk in regio’s waar de fabrieken actief zijn kunnen vergroten.
De cijfers over omzet, winst, kasstromen en productie geven voorlopig vooral de ontwikkeling in de eerste helft van 2026 weer. De Russische staalproducenten hebben nog geen gezamenlijke sectorale prognose voor de rest van het jaar bekendgemaakt.
