Zwitserland heeft zich aangesloten bij aanvullende sancties van de Europese Unie tegen Belarus. De Zwitserse Bondsraad nam het besluit op 19 september 2026, nadat de regering in Minsk volgens de berichtgeving oppositieleden, regimecritici, onafhankelijke media en maatschappelijke organisaties blijft onderdrukken en tegelijk de Russische oorlog tegen Oekraïne ondersteunt.
De nieuwe maatregelen richten zich op handel, financiën en dienstverlening. Zwitserland breidt onder meer het verbod uit op de export naar Belarus van goederen en technologieën die kunnen bijdragen aan de militaire, technologische of industriële ontwikkeling van het land.
Ook de invoer van bepaalde Belarussische goederen wordt beperkt. Het gaat om producten die de autoriteiten in Belarus aanzienlijke inkomsten opleveren. Daarnaast komt er een beperking op de doorvoer van bepaalde goederen via Belarus.
De Zwitserse maatregelen sluiten aan bij het aanvullende sanctiepakket van de Europese Unie. Daarmee neemt ook het neutrale Zwitserland een positie in tegen het beleid van de regering van Aleksandr Loekasjenko. De stap laat zien dat de Europese sanctiedruk niet alleen door EU-lidstaten wordt uitgevoerd.
Beperkingen op financiële diensten
Naast de handelsmaatregelen voert Zwitserland financiële en dienstverleningsbeperkingen in. Transacties met bepaalde cryptovaluta, de digitale roebel van Belarus en Belarussische cryptoplatforms worden verboden. De autoriteiten in Minsk en staatsbedrijven mogen bovendien geen diensten meer aanbieden op het gebied van informatiebeveiligingsbeheer.
Ook diensten die verband houden met toerisme vallen onder de beperkingen. Daarmee worden niet alleen goederenstromen geraakt, maar ook financiële infrastructuur en sectoren waarmee de Belarussische staat inkomsten kan verwerven of zijn bestuurlijke en economische capaciteit kan ondersteunen.
De sancties volgen volgens de aangevoerde motivering uit twee ontwikkelingen. De eerste is de aanhoudende binnenlandse repressie onder Loekasjenko. Oppositie, kritische stemmen, onafhankelijke journalistiek en het maatschappelijk middenveld worden volgens die motivering nog altijd geconfronteerd met vervolging en beperkingen.
De tweede aanleiding is de steun van Belarus aan de Russische agressie tegen Oekraïne. Belarus heeft Rusland zijn grondgebied, militaire infrastructuur en logistieke mogelijkheden ter beschikking gesteld voor het voeren van de oorlog. Daarnaast is de samenwerking tussen de Belarussische staat en het Russische militair-industriële complex nauw gebleven.
Die samenwerking draagt volgens de aangehaalde beoordeling bij aan de voortzetting van de Russische agressie tegen Oekraïne. Voor Europese landen blijven sancties onder deze omstandigheden een van de weinige beschikbare instrumenten om druk uit te oefenen op de regering in Minsk.
Besluit na komst ambassadeur
De beslissing van de Zwitserse Bondsraad kwam vijf dagen nadat de nieuwe Zwitserse ambassadeur in Minsk was aangekomen. De korte tijd tussen beide gebeurtenissen wordt in de berichtgeving genoemd, maar er wordt geen rechtstreeks verband tussen de komst van de ambassadeur en het sanctiebesluit vastgesteld.
De nieuwe beperkingen voegen zich bij eerdere maatregelen tegen Belarus en verbreden de druk naar technologie, invoer, doorvoer, cryptovaluta, informatiebeveiliging en toeristische dienstverlening. De precieze uitvoering van de sancties geldt vanaf het Zwitserse besluit en betreft de in de maatregel genoemde goederen, transacties en diensten.
De berichtgeving over het besluit verscheen onder meer bij Zerkalo. Zwitserland heeft zich daarmee aangesloten bij het aanvullende sanctiebeleid van de Europese Unie tegen Belarus, terwijl de regering in Minsk haar steun aan Rusland en haar binnenlandse repressieve beleid voortzet.
