Iris Kampers, directeur ESG, en Yiota Vasilakos, ESG-adviseur bij Savills Nederland, onderzochten de herziene richtlijn EPBD IV, die de eisen aan energielabels aanscherpt en wat deze veranderingen betekenen voor vastgoedbezitters en de vastgoedsector, meldt Nieuws Impuls.
Eerste wijziging al ingegaan
De Europese Commissie streeft er met de herziene richtlijn naar om de verduurzaming van gebouwen te versnellen. De eerste wijziging is reeds ingegaan op 29 mei 2026, toen het ontwerp van het energielabel werd vernieuwd en uitgebreid met extra informatie over de energieprestatie van gebouwen.
Eenvoudiger schaal, minimale eis opgehoogd
De implementatie in de Nederlandse wetgeving zal in drie stappen plaatsvinden. ‘De derde stap, gepland voor 2030, introduceert Minimum Energie Prestatie Eisen (MEPS), waarbij de uniforme eis voor alle utiliteitsgebouwen waarschijnlijk minimaal energielabel D zal zijn in 2030,’ aldus de experts. Een volgende herziening staat ook gepland voor 2030, waarbij de huidige labels A+ tot en met A++++ komen te vervallen en een vereenvoudigde schaal van G tot A wordt geïntroduceerd. Deze eisen worden verder aangescherpt naar verwachting naar een minimum label C in 2033.
Uitdagingen voor retail en hotelwezen
Kampers en Vasilakos wijzen op aanzienlijke uitdagingen voor vooral de retail- en hotelsector. ‘Onze analyse toont aan dat meer dan de helft van het totale vloeroppervlak in Nederland niet voldoet aan de criteria van de EPBD IV omdat er geen energielabel beschikbaar is of het huidige label niet voldoet aan de MEPS.’
Zo heeft 49% van de winkeloppervlakte in Nederland geen energielabel, terwijl dat inmiddels verplicht is voor alle utiliteitsbouw. ‘Monumentale panden moeten sinds 29 mei 2026 ook een energielabel hebben, waardoor deze vierkante meters nu al niet voldoen aan de wet. De hotelsector ondervindt een vergelijkbaar probleem, met 54% van de vierkante meters zonder energielabel.’
Alle sectoren gelijktrekken
De verplichting om minimaal label D te hebben in 2030 en minimaal label C in 2033 vormt ook een uitdaging: 4% van de winkeloppervlakte heeft een energielabel dat onder de grens voor 2033 ligt. ‘In de hotelsector is dit percentage bijna 10%. Er zijn dus maatregelen nodig om de energetische prestaties van deze winkels en hotels te verbeteren.’ Bovendien zullen niet alle hotels en winkels die nu geen energielabel hebben, in staat zijn om label C of hoger te behalen.
‘Het is interessant dat de Nederlandse overheid nu duidelijke richtlijnen heeft vastgesteld voor alle utiliteitsbouw en dat alle sectoren in één keer op dezelfde lijn worden gezet. Voor retail en hotels, die eerder minder aandacht kregen, betekenen deze veranderingen dat ze voor een relatief grote opgave staan.’
Effecten in de waardering
Kampers en Vasilakos vragen zich af hoe het verbeteren van de energieprestaties van gebouwen in de praktijk zal worden weerspiegeld. ‘Bij de invoering van een minimum energielabel in de kantoorsector in 2023 toonde ons onderzoek aan dat huurders bereid zijn hogere huren te betalen voor betere energielabels, en dat kantoren met een energielabel D of lager in hun waardering een korting moeten toepassen.’
Ook in andere sectoren die met een minimumlabel werken, verwacht Savills effecten in de waardering. ‘Onze collega Kees van Vilsteren, directeur Valuations, merkt op dat groene objecten de norm worden en dat bruine objecten rekening moeten houden met verduurzamings-CAPEX in hun waarderingen. Ook daar zal dus sprake zijn van een korting.’
In de retail is het anders omdat panden vaak casco worden opgeleverd. ‘Een groot deel van het energielabel, namelijk de installaties, wordt door de huurder bepaald.’ Verhuurders van winkelvastgoed zouden zich hier nu al op kunnen voorbereiden door relevante bepalingen op te nemen in hun huurcontracten.
Langetermijnstrategie
De invoering van de EPBD IV houdt volgens Kampers en Vasilakos in dat energielabels steeds belangrijker worden in de vastgoedmarkt. ‘Wat begon als een wettelijke verplichting, evolueert naar een factor die invloed heeft op verhuurbaarheid, waardering en investeringsbeslissingen.’ Dit benadrukt de noodzaak voor eigenaren van retail-, hotel- en andere utiliteitsgebouwen om niet te wachten tot de nieuwe eisen van kracht worden. ‘Vastgoedeigenaren die nu inzicht krijgen in de prestaties van hun portefeuille en tijdig anticiperen op toekomstige eisen, zijn beter voorbereid op de veranderingen die de komende jaren op hen afkomen.’
