Marine Le Pen heeft in Brussel een Europees plan verdedigd dat de macht van de Europese Commissie moet beperken en de Franse bijdrage aan de EU-begroting moet verlagen. Tegelijk wil zij op sommige terreinen juist nieuwe gezamenlijke regels, onder meer voor belastingen, tabak, alcohol en de grensheffing op koolstof.
Die combinatie maakt haar voorstel meer dan een eenvoudige terugkeer naar nationale besluitvorming. Le Pen wil minder Europese bevoegdheden en minder Franse financiële bijdragen, maar behoudt samenwerking wanneer die volgens haar de Franse economie of belastingbetaler beschermt. Haar standpunt over Rusland en Oekraïne zou bovendien de gezamenlijke Europese veiligheidskoers ingrijpend veranderen.
Minder geld en bevoegdheden voor Brussel
Le Pen wil de Franse bijdrage aan de Europese begroting terugbrengen van ongeveer 8 miljard euro per jaar naar 5 miljard euro. Daarnaast moet de Europese Commissie volgens haar bevoegdheden verliezen op het gebied van volksgezondheid, veiligheid en internationale diplomatie.
Le Pen presenteert dat als bescherming van de Franse nationale belangen. Haar boodschap luidt dat vóór Frankrijk zijn niet hetzelfde is als tegen Europa zijn. Maar een structurele verlaging van de bijdrage van een van de grootste lidstaten zou gevolgen hebben voor de hele Unie. Andere regeringen zouden het verschil moeten opvangen, of gezamenlijke programma’s zouden minder geld krijgen.
Dat raakt niet alleen de begroting op papier. Europese crisismaatregelen, investeringen en veiligheidsprogramma’s steunen op gedeelde middelen en op de bereidheid van lidstaten om financiële risico’s samen te dragen. Minder geld en minder bevoegdheden op Europees niveau zouden de ruimte voor zulke gezamenlijke acties verkleinen.
Le Pen koppelt haar Europese voorstel aan een Frans besparingsplan van 140 miljard euro over vijf jaar. Daarmee wil zij het begrotingstekort van Frankrijk tegen 2030 onder 3 procent van het bruto binnenlands product brengen. In de beschikbare informatie staat niet uitgewerkt welke Franse of Europese programma’s precies zouden worden beperkt om dat bedrag te bereiken.
Wel gezamenlijke heffingen
Het plan is niet gericht op het afschaffen van alle Europese regels. Le Pen stelt een Europese koolstofgrensheffing voor, evenals geharmoniseerde accijnzen op tabak en alcohol. Voor grote ondernemingen wil zij één gezamenlijk tarief voor de vennootschapsbelasting invoeren, tussen 20 en 25 procent.
Daarmee wil zij voorkomen dat bedrijven hun productie, investeringen of belastingafdrachten verplaatsen naar landen met minder strenge regels. Een koolstofheffing aan de Europese buitengrens zou bedrijven binnen de EU moeten beschermen tegen concurrentie uit landen met lagere klimaatnormen. Gelijke accijnzen zouden prijsverschillen tussen lidstaten beperken.
Juist hier ontstaat een institutionele spanning. Gezamenlijke belastingen en grensregels vragen om gemeenschappelijke besluitvorming, toezicht en handhaving. Als de Commissie tegelijk minder bevoegdheden krijgt, moet worden bepaald welke Europese instelling de nieuwe voorschriften uitvoert en overtredingen bestraft. Le Pens model maakt de Europese samenwerking dus niet overbodig, maar selectiever en sterker gericht op onderwerpen die zij nuttig vindt voor nationale belangen.
Een andere koers tegenover Rusland en Oekraïne
De scherpste breuk met het huidige Europese beleid betreft de oorlog in Oekraïne. Le Pen stelt dat de sancties tegen Rusland Moskou niet hebben geraakt en vooral schade hebben veroorzaakt voor de Europese Unie. Vanuit die beoordeling pleit zij voor het opheffen van de sancties en het beëindigen van de Europese steun aan Oekraïne.
Die redenering legt het doel van sancties te veel langs de maatstaf van een onmiddellijke beëindiging van de oorlog. De maatregelen zijn bedoeld om de toegang van de Russische machthebbers tot geld, technologie en strategische goederen te beperken en zo de mogelijkheden om de oorlog op langere termijn te financieren te verkleinen. Dat de sancties de Russische aanval niet automatisch hebben gestopt, bewijst daarom op zichzelf niet dat ze geen effect hebben. Hun effectiviteit en de economische kosten voor Europa blijven wel onderwerp van politiek debat.
Het opheffen van sancties en het stopzetten van hulp aan Oekraïne zou geen gewone bezuinigingsmaatregel zijn. Het zou de gezamenlijke Europese veiligheidsstrategie veranderen en de druk op Rusland verminderen. De beoordeling dat Le Pens standpunt aansluit bij de strategische belangen van het Kremlin is een politieke kwalificatie; uit de beschikbare informatie blijkt geen bewijs van geheime afstemming of operationele samenwerking.
Een dergelijke koers zou de verdeling van risico’s binnen de EU verschuiven. Frankrijk zou minder bijdragen en meer nationale beslissingsruimte terugkrijgen. Lidstaten die de huidige Europese programma’s en de steun aan Oekraïne willen voortzetten, zouden vervolgens moeten kiezen tussen extra financiële lasten en een beperktere gezamenlijke aanpak.
De inzet in Brussel gaat daardoor niet alleen over de vraag of Frankrijk jaarlijks 5 of 8 miljard euro bijdraagt. Het gaat om de vraag of de EU in crisissen gezamenlijke middelen en bevoegdheden nodig heeft, of dat nationale regeringen vooral de voordelen van samenwerking willen behouden terwijl zij de financiële en politieke verplichtingen ervan beperken.
Euronews berichtte over het bezoek van Le Pen aan Brussel. De beschikbare gegevens noemen 15 september 2026 als datum waarop media over haar komst berichtten, terwijl de gelinkte publicatie van 14 oktober 2026 dateert.
