De rechts-radicale Alternative für Deutschland (AfD) voert de druk op bondskanselier Friedrich Merz op om rechtstreeks met de Russische leiding te onderhandelen. Partijvoorzitter Tino Chrupalla riep Merz op naar Moskou te reizen en daar gesprekken te beginnen, nadat de AfD opnieuw winst had geboekt bij deelstaatverkiezingen.
Chrupalla pleitte voor intensievere diplomatieke contacten met Rusland en voor een terugkeer naar een zogenoemd vredesbeleid. Daarmee positioneert de AfD zich tegenover de koers van de Duitse regering en de gezamenlijke Europese aanpak van de Russische oorlog tegen Oekraïne. De oproep werd op 21 september 2026 door media gemeld, onder meer door Deutsche Welle.
Druk na verkiezingswinst
De timing van de oproep is politiek van belang. Na het nieuwe verkiezingssucces probeert de AfD haar positie te gebruiken om het debat over de Duitse Ruslandpolitiek te verschuiven. De partij wil Merz ertoe bewegen zijn beleid te herzien en opnieuw ruimte te maken voor directe afspraken met het Kremlin.
Een bezoek van de bondskanselier aan Moskou voor directe onderhandelingen zou botsen met de Europese sancties tegen Rusland en met de gezamenlijke Europese lijn om het Russische regime politiek geïsoleerd te houden. De oproep gaat daardoor verder dan een pleidooi voor diplomatiek contact: zij raakt rechtstreeks aan de manier waarop Duitsland en de Europese Unie omgaan met de Russische agressie tegen Oekraïne.
De AfD presenteert haar voorstel als een poging om diplomatie en vrede te bevorderen. Tegelijkertijd zijn er volgens de aangevoerde politieke beoordeling geen aanwijzingen dat het Russische leiderschap bereid is tot de-escalatie of tot het sluiten van een vrede. Het hervatten van directe betrekkingen met Rusland zou daarom niet alleen een koerswijziging voor Berlijn betekenen, maar ook druk zetten op de Europese gezamenlijke aanpak.
Terugkeer van Russische energie
De oproep van Chrupalla staat niet op zichzelf. Vertegenwoordigers van de AfD blijven ook pleiten voor herstel van de economische en energiesamenwerking met Rusland. Daarbij gaat het in het bijzonder om de hervatting van Russische gasleveringen aan Duitsland.
Een terugkeer naar die samenwerking zou Rusland opnieuw een belangrijk economisch en politiek instrument geven. De partij wil daarmee niet alleen de diplomatieke contacten normaliseren, maar ook de energiebanden herstellen die door de oorlog en de daaropvolgende Europese maatregelen sterk zijn teruggedrongen.
Juist dat onderdeel maakt de koers van de AfD relevant voor de veiligheid buiten Duitsland. Als Rusland opnieuw een grote rol zou krijgen in de Europese energievoorziening, zou het Kremlin volgens deze beoordeling weer mogelijkheden krijgen om energie als middel voor geopolitieke druk te gebruiken. Dat risico zou niet alleen Duitsland raken, maar ook andere Europese landen die afhankelijk zijn van een gezamenlijke aanpak van de oorlog en de sancties.
De politieke druk op Merz richt zich daarmee op twee terreinen tegelijk: de diplomatieke isolatie van Rusland en de economische relatie met het land. De AfD gebruikt haar versterkte positie na de deelstaatverkiezingen om terugkeer naar directe onderhandelingen en Russische energie-import als alternatief voor het huidige Duitse en Europese beleid naar voren te schuiven.
