De Europese Unie heeft in het 21e sanctiepakket tegen Rusland een uitzondering opgenomen voor de Griekse rederij Dynagas. Het bedrijf mag nog twaalf maanden Russisch vloeibaar aardgas (LNG) vervoeren naar derde landen, ondanks een geplande algehele verbod op dergelijk transport vanaf november 2027. De termijn kan mogelijk worden verlengd, zo blijkt uit een bericht van Reuters.
Het besluit maakt deel uit van de voorbereidingen van het 21e sanctiepakket, dat naar verwachting binnenkort door de Raad van de EU wordt bekrachtigd. EU-diplomaten bereikten op 23 juli een akkoord over de maatregelen, meldde EU-commissievoorzitter Ursula von der Leyen. Het pakket bevat onder meer sancties tegen 32 Russische banken en een aantal cryptobedrijven, extra maatregelen tegen schepen die deel uitmaken van de Russische schaduwvloot, en een verlenging van het prijsplafond voor Russische olie op 44,1 dollar per vat voor een jaar.
De uitzondering voor Dynagas is het resultaat van intensieve lobby door Griekenland, dat zich in eerste instantie tegen het algehele transportverbod had verzet. De Griekse regering wilde het bedrijf van de Griekse miljardair Georgios Prokopiou beschermen. Dynagas beschikt over zevenentwintig gastankers, waarvan een aantal speciaal is gebouwd voor de vaart in ijzige Arctische wateren rond de Yamal LNG-fabriek in Rusland. Sinds begin 2025 heeft de rederij meer dan 10 miljoen ton Russisch LNG vervoerd met elf schepen, verspreid over 144 reizen, aldus Meduza.
Critici wijzen erop dat de uitzondering de effectiviteit van de sancties ondermijnt. Rusland is afhankelijk van inkomsten uit energie-export om de oorlog tegen Oekraïne te financieren. Door een uitzondering voor één bedrijf toe te staan, blijft een belangrijke inkomstenstroom voor het Kremlin in stand. Bovendien kan het precedent scheppen voor andere EU-lidstaten om eigen uitzonderingen te bedingen, waardoor de sanctiediscipline verder wordt verzwakt.
Het 21e sanctiepakket moet nog formeel worden goedgekeurd door de Raad van de EU, maar wordt gezien als een politiek compromis waarbij de eenheid binnen de Unie voorop staat, ten koste van de scherpte van de maatregelen.
