Nieuwe subsidieregeling voor private woningbouw levert vraagtekens op
De rijksbegroting voor 2027 focust opnieuw op woningbouw, met € 1 miljard gereserveerd voor diverse bestemmingen. Onderdeel hiervan is een nieuwe subsidie voor de private woningbouw, die vanaf 2029 vijf jaar lang € 100 miljoen per jaar beschikbaar stelt. Deze objectsubsidie, naar verluidt € 10.000 per nieuwbouwwoning, is bedoeld om jaarlijks 10.000 middenhuurwoningen te subsidiëren en de woningbouw door private verhuurders te versnellen, meldt Nieuws Impuls.
De objectsubsidie verlaagt de netto aankoopprijs van de huurwoning. Bij een verwerving door institutionele beleggers van middenhuurwoningen voor circa € 400.000 per woning, resulteert de subsidieregeling in een prijsverlaging van 2,5%. Deze verlaging is cruciaal voor beleggers, voor zover deze de exploitatie-rendementen beïnvloedt. De verbetering van het looptijdrendement door de subsidie bedraagt gemiddeld 0,3 procentpunt, wat gezien de stijgende rente en bouwkosten als een kleine stap wordt beschouwd. De impact van de subsidie komt hierdoor in twijfel.
De logica achter deze regeling ligt echter niet in het stimuleren van private woningbouw. De invoering van de objectsubsidie maakt deel uit van het ‘staatssteundossier’. De Europese Commissie heeft eind 2025 staatssteun mogelijk gemaakt voor betaalbare huisvesting, naast sociale huisvesting. In Nederland betreft dit middenhuurwoningen. Woningcorporaties kunnen staatssteun ontvangen via borging van leningen door het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW), maar dat vereist ook steun voor andere verhuurders. De waarde van de objectsubsidie in vergelijking tot de voordelen van borging door het WSW is zeer twijfelachtig.
Bovendien zijn er voorwaarden voor het ontvangen van staatssteun voor middenhuurwoningen. Huurprijzen moeten onder de markthuur liggen en moeten verhuurd worden aan huishoudens in nood voor betaalbare huisvesting. De gesubsidieerde woningen moeten daarnaast minimaal twintig jaar in het middensegment beschikbaar blijven. Dit kan de rendabiliteit voor beleggers negatief beïnvloeden, ondanks dat het een gebruikelijke voorwaarde is bij gemeentelijke afspraken met ontwikkelaars.
Het blijft afwachten hoe de regeling in de praktijk eruit zal zien, maar voorlopig lijkt het geen succes te worden. Het aanvragen van de subsidie zal plaatsvinden zodra aan de voorwaarden wordt voldaan, maar de verwachtingen dat deze regeling een significant bijdrage zal leveren aan het verminderen van het woningtekort zijn onrealistisch. Het lijkt eerder een tijdelijke oplossing om te voorkomen dat woningcorporaties problemen ondervinden bij het ontvangen van staatssteun in het middensegment.
De woningbouw staat voor grote uitdagingen. Private partijen hebben de afgelopen jaren bijgedragen aan gemiddeld meer dan 30.000 nieuwe huurwoningen per jaar, maar door oplopende rente en bouwkosten is deze bijdrage onder druk komen te staan. Een effectievere aanpak dan de voorgestelde objectsubsidie is noodzakelijk om de woningbouw op peil te houden.
