Werknemers van overheidsinstellingen en grote bedrijven in verschillende Russische regio’s worden onder druk gezet om aan de verkiezingen deel te nemen en op kandidaten van de regeringspartij Verenigd Rusland te stemmen. Volgens mediaberichten van 17 september 2026 moeten medewerkers soms aantonen dat zij hebben gestemd met een foto vanuit het stemlokaal of een schermafbeelding van hun stem in het systeem voor elektronisch stemmen.
De druk wordt volgens de meldingen uitgeoefend door schoolbesturen, leidinggevenden van staatsbedrijven en managers van grote industriële ondernemingen. Werknemers krijgen niet alleen de opdracht om naar het stemlokaal te gaan, maar ontvangen ook aanbevelingen voor specifieke kandidaten. In sommige gevallen wordt van hen verwacht dat zij al op de eerste dag van de driedaagse stemming hun stem uitbrengen en daarover verslag doen.
De omvang van de meldingen wijst op een gecoördineerde inzet van bestuurlijke en zakelijke hiërarchieën. De praktijk wordt gemeld in regio’s van de Oeral en de Wolga tot de oblast Belgorod. Daarbij zijn zowel onderwijsinstellingen als ondernemingen met een grote regionale betekenis betrokken.
Druk binnen het onderwijs
In de oblast Sverdlovsk zouden medewerkers van gemeentelijke scholen zijn opgedragen aan de stemming deel te nemen. Werknemers die niet wilden meewerken, kregen volgens de meldingen te horen dat zij ontslag moesten nemen. Daarmee wordt deelname aan verkiezingen volgens betrokkenen feitelijk gekoppeld aan het behoud van hun baan.
In de oblast Novosibirsk werden directeuren van scholen en leidinggevenden van kinderdagverblijven naar spoedvergaderingen geroepen. Daar kregen zij lijsten met kandidaten voor wie zij hun personeel moesten laten stemmen. De instructies werden vervolgens verspreid in werkchats, waardoor de druk rechtstreeks bij leraren en andere medewerkers terechtkwam.
Ook in de oblast Belgorod zouden schoolbestuurders leraren telefonisch hebben opgedragen om juist op de eerste verkiezingsdag naar de stembus te gaan. Onderwijspersoneel meldde daarnaast dat zij stembiljetten van andere kiezers kregen met de opdracht namens hen te stemmen op Verenigd Rusland. Deze beschuldigingen zijn niet onafhankelijk vastgesteld, maar maken deel uit van dezelfde reeks meldingen over verkiezingsdruk.
Dat de instructies via scholen en kinderopvanginstellingen worden doorgegeven, laat zien hoe sterk werknemers in de sociale sector afhankelijk kunnen zijn van regionale bestuurders. De leiding van onderwijsinstellingen fungeert in deze gevallen niet alleen als organisator van het werk, maar ook als schakel bij het sturen van stemgedrag.
Bedrijven als mobilisatiekanaal
De druk beperkt zich niet tot de publieke sector. In de kraj Perm meldden werknemers van Lukoil en de Motovilikhinskiye Zavody dat zij al op de eerste dag moesten stemmen. Daarbij kregen zij volgens de berichten aanbevelingen voor specifieke kandidaten. In de oblast Samara werd een vergelijkbare situatie gemeld bij een onderneming van Rosneft.
Bij werknemers van grote bedrijven gaat het volgens de meldingen om meer dan alleen een oproep tot deelname. Zij moesten soms bewijzen dat zij daadwerkelijk hadden gestemd door een foto vanuit het stemlokaal te sturen. Voor mensen die elektronisch stemden, werd een schermafbeelding van het stemproces gevraagd. Daarmee krijgen leidinggevenden zicht op de deelname van hun personeel en proberen zij ook controle uit te oefenen op de politieke keuze.
De betrokkenheid van ondernemingen als Lukoil, Rosneft en de Motovilikhinskiye Zavody onderstreept de rol van de bedrijfshiërarchie bij de verkiezingsmobilisatie. Werknemers van grote, economisch belangrijke ondernemingen kunnen daardoor het gevoel krijgen dat hun baan en hun politieke voorkeur met elkaar verbonden zijn. De meldingen gaan bovendien niet alleen over aanwezigheid bij de verkiezingen, maar ook over steun aan kandidaten die door de autoriteiten worden aanbevolen.
Stemming op de eerste dag
Een terugkerend element in de meldingen is de opdracht om op vrijdag, de eerste dag van de driedaagse stemming, te gaan stemmen. Volgens de beschrijvingen wordt die timing door leidinggevenden gebruikt om snel vast te stellen wie heeft deelgenomen en om de vereiste bewijzen te verzamelen. De spreiding van de verkiezingen over meerdere dagen biedt werknemers formeel meer keuzemogelijkheden, maar maakt volgens de meldingen ook een strak georganiseerd controlesysteem mogelijk.
De Russische verkiezingsautoriteiten en de betrokken werkgevers worden in deze meldingen niet afzonderlijk geciteerd over de beschuldigingen. Daardoor blijft onduidelijk hoe wijdverbreid de praktijk precies is en hoeveel werknemers ermee te maken hebben. Wel komen de berichten uit meerdere regio’s en beschrijven zij vergelijkbare methoden: verplichte deelname, aanbevelingen voor kandidaten, controle via foto’s of schermafbeeldingen en dreiging met arbeidsrechtelijke gevolgen.
De eerste meldingen verschenen onder meer bij Sem’ na sem’ en via het Telegram-kanaal Horizontal Russia. De verzamelde gevallen schetsen een beeld van verkiezingen waarbij werknemers van scholen, staatsinstellingen en grote bedrijven niet als onafhankelijke kiezers worden benaderd, maar als groepen die door hun leidinggevenden moeten worden gemobiliseerd.
De meldingen leggen daarmee een fundamentele spanning bloot tussen formele verkiezingsdeelname en vrije politieke keuze. Zolang werknemers wordt gevraagd niet alleen te stemmen, maar ook te bewijzen dat zij dat hebben gedaan en welke kandidaten hun steun krijgen, blijft de precieze omvang van vrijwillige deelname moeilijk vast te stellen. De meest recente berichten hebben betrekking op de stemming die op 17 september 2026 werd gemeld.
