Ymere heeft een huurder die sinds 1992 een woning huurt voor € 670,83 per maand. Deze man is sinds 2016 getrouwd en heeft in de loop der tijd zeven woningen plus een berging aangekocht. Door multiple sclerose en diabetes is hij beperkt in zijn mobiliteit. In 2025 zegt Ymere de huurovereenkomst op, aangezien hij door zijn omvangrijke woningbezit niet meer tot de doelgroep behoort. De corporatie is verplicht woningen toe te wijzen aan mensen die niet zelf in hun huisvesting kunnen voorzien, en de wachttijd voor een sociale huurwoning bedraagt inmiddels 13 jaar, meldt Nieuws Impuls.
Eigen gebruik
De kwestie heeft de rechtbank bereikt, aangezien de huurder weigert te vertrekken. Hij vindt het oneerlijk omdat hij al sinds het begin niet tot de doelgroep behoort en toch 33 jaar ongestoord heeft kunnen huren. Hij wijst erop dat de zeven woningen deels verhuurd zijn en deels niet bewoonbaar, waardoor hij geen alternatieve woonplek heeft. De rechtbank overweegt dat Ymere een beroep heeft gedaan op ‘eigen gebruik’. Dit is toegestaan, ondanks dat de doelgroep ‘woningzoekenden’ niet expliciet in de wet is benoemd. De rechtbank stelt vast dat het beroep op dringend eigen gebruik, ten behoeve van andere doelgroepen, niet wordt uitgesloten en dat de lange wachttijd van 13 jaar voldoende is om de urgentie aan te tonen.
Verhuren in laag segment mogelijk
Het bezwaar van de huurder dat Ymere de woning zal verkopen of in het hogere segment gaat verhuren, wordt verworpen. Zelfs als de woning een redelijke huurprijs heeft die verhuur in het hogere segment zou rechtvaardigen, heeft Ymere onbetwist gesteld dat het haar vrij staat om de woning in het laag- of middensegment te verhuren. Ymere verhuurt ook andere woningen, die in het hoogsegment zouden kunnen vallen, in het laag- of middensegment aan gezinnen met meer dan drie minderjarige kinderen. De woning behoort tot de voorraad van Ymere en deze kan deze in het laag- of middensegment aanbieden. De huurder kan alleen een schadevergoeding krijgen als Ymere uiteindelijk in het hogere segment verhuurt.
Woning vinden mogelijk
Volgens de rechter geldt dat een persoon die een of meerdere woningen in eigendom heeft, niet als iemand hoeft te worden beschouwd die moeilijkheden ondervindt bij het vinden van passende huisvesting. De huurders stellen dat zij geen inkomen uit arbeid hebben en kampen met belastingschulden. Ondanks de ingebrachte verklaringen van hun adviseur, zijn deze onvoldoende om aan te tonen dat zij in een benarde situatie verkeren. De verklaringen bevatten enkel informatie over het inkomen en de vaste lasten zonder te verwijzen naar concrete en verifieerbare gegevens, wat niet voldoet aan de eisen die aan huurders worden gesteld.
De huurder moet de woning verlaten, omdat hij ook buiten zijn eigen vastgoedbezit op zoek kan naar een geschikte woning. Bovendien kan de langdurige huurperiode van 33 jaar niet als argument worden gebruikt om in de woning te blijven. Wel krijgen zij tot 1 januari de tijd om te verhuizen.
Ymere won vorig jaar al een rechtszaak tegen een huurder die ook vastgoedbeheerder was.
