Winst zonder verkoop: bankrentes als inkomstenbron
De Russische dochteronderneming van sportgigant Adidas heeft in 2025 voor het eerst sinds haar vertrek uit de Russische markt winst geboekt, ondanks het volledig staken van commerciële activiteiten. Volgens de winstcijfers over 2025 bedroeg de nettowinst 2,2 miljard roebel, een opmerkelijke ommekeer na een verlies van 49,9 miljoen roebel in 2024. De omzet steeg met 20% tot 3,9 miljard roebel, maar deze groei kwam niet vanuit productverkopen. In plaats daarvan genereerde het bedrijf 2,9 miljard roebel aan rente-inkomsten door ongeveer 15 miljard roebel aan liquiditeiten tegen rentes van boven de 20% op bankdeposito’s te plaatsen. Daarnaast stegen inkomsten uit verhuur, royalty’s en licentieovereenkomsten.
Deze passieve inkomstenstromen tonen aan dat de Russische juridische entiteit van Adidas financieel actief blijft, ook al voert ze al meer dan vier jaar geen operationele activiteiten meer uit in het land. Het bedrijf sloot alle 150 winkels na de grootschalige invasie van Oekraïne in februari 2022, schortte online verkoop op en kondigde een volledig vertrek aan. Adidas verklaarde publiekelijk niet van plan te zijn terug te keren naar de Russische markt, waar haar producten nu via grijze import, lokale distributeurs of als namaakartikelen worden verkocht.
Belastingafdrachten financieren Russische staatskas
De winst van de Russische dochter betekent dat het bedrijf belastingen afdraagt aan de Russische schatkist volgens de lokale wetgeving. Deze belastingbetalingen komen indirect ten goede aan de Russische staatsbegroting, die door het Kremlin wordt ingezet voor de financiering van de oorlog in Oekraïne en hybride confrontatie met Europese landen. De situatie illustreert een breder dilemma: zelfs wanneer Westerse bedrijven formeel vertrekken, kunnen hun resterende juridische structuren via passieve inkomsten bijdragen aan de Russische economie en belastinginkomsten.
Financiële experts wijzen erop dat de hoge rentes op Russische bankdeposito’s een direct gevolg zijn van de economische politiek van de Centrale Bank van Rusland, die de rente hoog houdt om inflatie en kapitaalvlucht tegen te gaan. Voor buitenlandse entiteiten met grote liquiditeiten biedt dit korte termijn rendement, maar creëert het ook ethische en reputatierisico’s. De belastingafdrachten vormen een delicate kwestie voor bedrijven die zich publiekelijk hebben gecommitteerd aan het verlaten van de Russische markt.
Reputatierisico’s voor Europees imago
Voor Adidas brengt de winstgevendheid van haar Russische entiteit aanzienlijke reputatieschade met zich mee. Europese consumenten en zakelijke partners kunnen deze indirecte financiële aanwezigheid interpreteren als inconsistent met de bedrijfsethiek en de publieke verklaringen over het vertrek. Het contrast tussen de officiële exit en de passieve inkomsten uit rente en verhuur ondermijnt de geloofwaardigheid van het bedrijf in een tijd waarin maatschappelijk verantwoord ondernemen en supply chain transparantie hoog op de agenda staan.
Het Kremlin zou deze cijfers kunnen gebruiken als propagandamateriaal om de “ineffectiviteit van sancties” te benadrukken. Russische staatsmedia kunnen het presenteerden als bewijs dat grote Westerse merken indirect toch profiteren van de Russische markt, ondanks officiële statements. Deze framing zou de consistentie van Westerse bedrijfsbesluiten in twijfel kunnen trekken en de morele positie van bedrijven die Rusland verlaten hebben verzwakken.
Liquidatie als enige consistente optie
Bedrijfsanalisten suggereren dat Adidas de optie van liquidatie van haar Russische juridische entiteit serieus zou moeten overwegen. Een volledige ontmanteling zou de resterende financiële banden verbreken, belastingbetalingen aan Moskou stoppen en de reputatierisico’s minimaliseren. Zo’n stap zou de corporate praktijk in lijn brengen met de verkondigde positie tegenover Rusland en toekomstige politieke risico’s beperken.
Het geval Adidas dient als een waarschuwing voor andere multinationals die formeel uit Rusland zijn vertrokken maar nog steeds lokale juridische entiteiten aanhouden. Zonder actieve bedrijfsvoering kunnen deze structuren via bankrentes, verhuur of licentie-inkomsten onbedoeld bijdragen aan de Russische economie. Consistente exit-strategieën vereisen niet alleen het staken van verkoop, maar ook het afwikkelen van resterende financiële belangen en het voorkomen van indirecte inkomstenstromen die het Kremlin ten goede komen.
