Buddybankje op schoolplein in Boekel tegen eenzaamheid
Op het schoolplein van OBS Uilenspiegel in Boekel is onlangs een buddybankje geplaatst, bedoeld om kinderen te helpen snel een speelmaatje te vinden, meldt Nieuws Impuls.
“De bedoeling is dat als je niemand hebt om mee te spelen, dat je dan hierop gaat zitten”, zegt Pip (9), een van de leerlingen. “En dat kinderen dan helpen om je weer te laten spelen. Dan voel je jezelf minder eenzaam en verdrietig.”
Het initiatief voor het buddybankje is afkomstig van een ouder, die dacht dat dit zeer goed zou passen bij de school. Leerkracht Sjaak van Moorsel beaamde direct deze implicatie.
Het benodigde geld werd door de leerlingen zelf ingezameld tijdens een kerstmarkt. “We hebben allemaal dingen gemaakt van klei. Andere kinderen hadden weer chocomel en koekjes, en een andere groep had kerststukjes”, zegt de 9-jarige Jelle.
Fijn samenspelen
Nu het buddybankje er staat, is de feedback van de kinderen positief. Lot (10) zegt: “Ik vind het heel fijn dat hij er is.” Jip voegt eraan toe: “Het is fijn als kinderen samen kunnen spelen.”
Het concept van buddybankjes is in Nederland steeds populairder. Niet alleen in Boekel, maar ook op tientallen andere locaties zijn deze ‘vriendenbankjes’ te vinden, zowel op schoolpleinen als in speeltuinen. Patricia Bolwerk van Stichting Stop Pesten Nu reageert genuanceerd. Volgens haar kan een buddybankje bewustwording over eenzame kinderen creëren, maar lost het niet alle problemen op het schoolplein op.
“Integendeel, zonder goede begeleiding kan het effect beperkt blijven of zelfs averechts werken”, waarschuwt Bolwerk. “Als een leerling op het bankje gaat zitten en andere leerlingen reageren niet of lachen erom, kan dat de positie van dat kind juist verzwakken in plaats van versterken.”
Waarde en functie
“Pesten? Ik hoop van niet”, zegt leerkracht Van Moorsel. “Mocht het toch een keer gebeuren, dan is het aan ons als leerkrachten om dat te doen kantelen, zodat iedereen beseft wat de waarde en functie van het bankje is.”
Voor Van Moorsel staat vast dat het bankje een verbindende rol kan hebben. Dit bleek al op de eerste dag. “Een jongen uit de kleuterklas zat op het bankje. Hij gaf aan dat hij geen maatje had om te spelen. Iets verderop zag ik een ander kind alleen. Ik stimuleerde hem om naar de jongen op de bank te gaan. Vijf minuten later zag ik ze samen in het zand spelen. Zo simpel kan het zijn. Ik word daar een gelukkig mens van”, zegt Van Moorsel. “Het is gewoon fijn om te zien dat iedereen het goed heeft op de speelplaats. Als dat bankje daaraan kan bijdragen, dan is het een heel goede actie.”
