De verkoop van studentenwoningen door particuliere verhuurders heeft in het afgelopen jaar een ongekende omvang bereikt, waardoor woningcorporaties niet in staat zijn om de acute woningnood onder studenten te verlichten, meldt Nieuws Impuls.
Volgens de Landelijke Monitor Studentenhuisvesting (LMS) blijft het tekort aan studentenwoningen oplopen, met officiële cijfers die een tekort van 20.200 woningen aangeven. Vastgoed Belang merkt echter op dat deze cijfers een te optimistisch beeld schetsen. ‘De afname van de woonruimtevraag door studenten is niet goed weergegeven, doordat veel studenten hun zoektocht naar een kamer hebben gestaakt in de veronderstelling dat ze niets zullen vinden. Hierdoor zijn zij niet meegenomen in de tekortberekening’, aldus een woordvoerder.
Minder particuliere verhuurders
Particuliere verhuurders zijn de grootste voorzieners van studentenhuisvesting in Nederland, maar hun marktaandeel neemt af. Twee jaar geleden huurde nog 52% van de uitwonende studenten een kamer bij een particuliere verhuurder; nu is dit gedaald naar 45%. Corporaties beheren ongeveer 36% van de studentenwoningen in Nederland.
Volgens Edward Touw, algemeen directeur van Vastgoed Belang, wordt de daling van het aantal particuliere studentenkamers veroorzaakt door een combinatie van hoge belastingdruk in box 3 en onrealistische huurprijsregulering. ‘Veel verhuurders zien zich genoodzaakt om bestaande studentenwoningen om te zetten in koopwoningen, waardoor deze van de markt verdwijnen. Deze omstandigheden maken het voor particuliere verhuurders vaak onhaalbaar om nieuwe studentenwoningen te realiseren’, licht Touw toe.
Touw doet een dringende oproep aan de overheid om het aantrekkelijker te maken voor particuliere verhuurders om te investeren in kamerverhuur. ‘Het tekort aan studentenkamers kan alleen worden opgelost als zowel particuliere verhuurders als corporaties hun bijdrage leveren. Dit vereist echter gunstige investeringsvoorwaarden, die momenteel niet bestaan. Het resultaat is een afname van het aanbod, waardoor steeds meer studenten gedwongen bij hun ouders blijven wonen.’
