De Russische staatsbank Sberbank verwacht dat het federale begrotingstekort van Rusland in 2026 oploopt tot 7,3 biljoen roebel. Dat is bijna twee keer zoveel als het eerder geplande tekort van 3,8 biljoen roebel. De belangrijkste oorzaak zijn de sterk gestegen militaire uitgaven, terwijl de inkomsten uit olie en gas achterblijven.
De raming komt op een moment dat president Vladimir Poetin voor 2027 een officieel begrotingstekort van 4,8 biljoen roebel heeft genoemd. Dat zou het grootste geplande tekort zijn sinds 2022. De cijfers laten volgens de beschikbare analyse zien hoe snel de overheidsfinanciën onder druk komen te staan wanneer militaire uitgaven sneller groeien dan de inkomsten.
Op 22 september 2026 meldden Russische media dat Poetin tijdens een overleg over de economie het bedrag van 4,8 biljoen roebel noemde. Het bedrag is volgens die berichtgeving ongeveer twee keer zo hoog als het tekort dat aanvankelijk voor de betreffende begrotingsperiode was voorzien. De officiële raming voor 2027 is daarmee al bij de voorbereiding van de begroting aanzienlijk hoger dan eerdere plannen.
Werkelijke tekorten lopen op
De afgelopen jaren waren de officiële ramingen geen betrouwbare bovengrens voor het uiteindelijke tekort. In 2024 werd een tekort van 1,2 biljoen roebel begroot, maar kwam het volgens de aangehaalde cijfers uit op 5,6 biljoen roebel. Voor de daaropvolgende periode werd 3,8 biljoen roebel voorzien, terwijl het tekort na de eerste acht maanden van 2026 al 5,8 biljoen roebel bedroeg.
Sberbank verwacht dat het tekort over heel 2026 verder oploopt tot 7,3 biljoen roebel. Dat zou ongeveer anderhalf keer zo hoog zijn als het officiële bedrag dat voor 2027 is genoemd. De snelle verslechtering maakt duidelijk dat begrotingsplannen telkens moeten worden aangepast wanneer de militaire rekening hoger uitvalt dan verwacht.
De militaire uitgaven waren aanvankelijk begroot op 12,9 biljoen roebel. In de zomer werden ze volgens de verstrekte informatie met nog eens 40 procent verhoogd. Tegelijkertijd groeiden de inkomsten uit olie en gas niet snel genoeg om de extra uitgaven te dekken. Daardoor werd het gat tussen inkomsten en uitgaven groter.
Reserves en nieuwe leningen
De Russische regering probeert het tekort te financieren met nieuwe leningen en geld uit het Fonds voor Nationaal Welzijn. De liquide middelen in dat fonds zijn volgens de analyse echter sterk afgenomen. De resterende reserves bieden daardoor minder ruimte om toekomstige tegenvallers op te vangen.
De financieringsmethode maakt de begroting afhankelijker van schuldopbouw en van de middelen die nog beschikbaar zijn in het staatsfonds. Zolang de militaire uitgaven blijven stijgen en de inkomstenbasis niet verbreedt, kan een hogere begrotingsraming volgens de aangehaalde verwachting opnieuw slechts een tijdelijk ijkpunt blijken.
De ontwikkeling raakt niet alleen de overheidsboekhouding. Wanneer extra middelen naar militaire uitgaven gaan, blijft er minder financiële ruimte over voor investeringen, infrastructuur, gezondheidszorg, onderwijs en andere publieke voorzieningen. De verstrekte analyse beschrijft het Russische budget daardoor steeds meer als een weerspiegeling van militaire prioriteiten, en minder als een instrument voor langetermijnontwikkeling.
Druk op de economie
De Russische economie kampt ondertussen met andere tekenen van spanning. De rente van de Russische centrale bank ligt hoog, investeringen nemen af en de arbeidsmarkt wordt als oververhit omschreven. Een hoge rente kan de inflatie helpen afremmen, maar maakt leningen tegelijk duurder voor bedrijven en huishoudens. Dat kan nieuwe investeringen en grote aankopen vertragen.
De combinatie van hoge militaire uitgaven, dalende investeringen en een krappe arbeidsmarkt vergroot de druk op de economische groei. Ook de inflatie maakt het begrotingsprobleem voor huishoudens zichtbaar: hogere prijzen voor voedsel, woningen, leningen en dagelijkse uitgaven kunnen de koopkracht aantasten.
Voor de Russische overheid wordt het tekort uitgedrukt in biljoenen roebel, maar voor gezinnen kan de rekening zich volgens de analyse verspreiden over veel kleinere kostenstijgingen. De financiering van de begrotingskloof via leningen en reserves voorkomt een onmiddellijke onderbreking van de uitgaven, maar verplaatst een deel van de druk naar de toekomst.
De ontwikkeling en de genoemde ramingen zijn ook besproken door het Telegramkanaal Ne Brexnya. De kern van de gepresenteerde cijfers is dat de officiële begrotingsplannen snel achterhaald kunnen raken zolang de militaire uitgaven verder stijgen en de olie- en gasinkomsten daar niet in hetzelfde tempo tegenover staan.
